Szablon danych do zarządzania cyklem przychodów

Czas zdarzenia to znacznik czasu przypisany do każdego działania, który wskazuje dokładną datę i godzinę jego wystąpienia. Te dane czasowe pozwalają ustalić chronologiczną kolejność zdarzeń w każdej sprawie.

W analizie czas zdarzenia służy do obliczania czasu między działaniami, mierzenia czasu trwania sprawy i wykrywania wąskich gardeł, w których dużo czasu upływa na oczekiwaniu. To podstawa analizy procesu i pomiaru wyników w ujęciu czasowym.

Ten znacznik czasu pozwala prawidłowo ustalić kolejność zdarzeń i obliczyć wszystkie miary czasu, takie jak czas cyklu i czas oczekiwania w wąskich gardłach.

Informacje te są zwykle przechowywane w tabelach bazy danych Optum360 obok każdego rekordu transakcji lub zmiany statusu.

Nazwa działania opisuje etap procesu cyklu przychodów, na przykład „Wysłano roszczenie do płatnika” lub „Otrzymano płatność”. Ten atrybut jest podstawą process mining, ponieważ określa węzły na mapie procesu.

Analiza kolejności i częstotliwości działań pozwala zobrazować rzeczywisty przebieg procesu, wykryć odstępstwa od standardowej procedury i wskazać powtarzające się pętle poprawek. Ułatwia też zrozumienie nieefektywności procesu i problemów ze zgodnością.

Ten atrybut określa poszczególne etapy procesu. Stanowi podstawę mapy procesu i umożliwia analizę jego przebiegu.

Wartość zwykle pochodzi z dzienników zdarzeń, rekordów zmian statusu lub określonych kodów transakcji w tabelach operacyjnych Optum360.

Zdarzenie rozliczeniowe pełni funkcję głównego identyfikatora sprawy i łączy wszystkie działania związane z pojedynczą usługą lub dostawą produktu, za którą naliczana jest opłata. Pozwala kompleksowo śledzić cykl generowania i pobierania przychodów dla każdej rozliczanej pozycji lub usługi.

Analiza procesu według zdarzeń rozliczeniowych w process mining pokazuje pełną drogę od wykonania usługi do otrzymania płatności lub zamknięcia konta. Ułatwia wykrywanie wąskich gardeł, pomiar czasu cyklu i analizę różnic w obsłudze poszczególnych roszczeń lub faktur.

To podstawowy identyfikator sprawy, który łączy wszystkie powiązane działania w cyklu przychodów i pozwala analizować cały proces od początku do końca.

To klucz główny łączący rekordy w podstawowych tabelach rozliczeń i roszczeń Optum360. Szczegółowe nazwy tabel i pól można znaleźć w dokumentacji Optum360.

Atrybut „Dział rozliczeń” wskazuje konkretny zespół lub obszar funkcjonalny w operacjach cyklu przychodów odpowiedzialny za daną czynność. Przykładowo różne zespoły mogą zajmować się kodowaniem, składaniem roszczeń i obsługą odrzuceń.

Atrybut ten jest niezbędny do porównywania wyników zespołów, czego wymaga dashboard „Wskaźniki efektywności działów rozliczeń”. Umożliwia kierownictwu porównanie sprawności, szybkości i dokładności pracy zespołów, wskazanie dobrych praktyk oraz odpowiednie przydzielanie zasobów w celu usunięcia różnic w wynikach.

Umożliwia porównanie wyników różnych zespołów rozliczeniowych, wskazanie tych osiągających najlepsze rezultaty oraz obszarów wymagających poprawy.

Informację tę można ustalić na podstawie użytkownika wykonującego zadanie lub pola na koncie wskazującego osobę odpowiedzialną. Szczegóły można znaleźć w dokumentacji Optum360.

Identyfikator pacjenta to unikalna wartość przypisana każdemu pacjentowi w systemie ochrony zdrowia. Łączy wiele zdarzeń rozliczeniowych z jednym pacjentem i umożliwia analizę z jego perspektywy.

Analitycy mogą wykorzystać ten identyfikator do badania wzorców dotyczących konkretnych pacjentów, takich jak częste ponowne przyjęcia do szpitala lub historia odrzuconych roszczeń. Umożliwia on także podział danych według demografii lub historii pacjentów, co może ujawnić sposoby poprawy ich doświadczeń związanych z rozliczeniami.

Umożliwia analizę z perspektywy pacjenta, pomaga zrozumieć całą drogę rozliczenia i wykrywać wzorce dotyczące określonych grup pacjentów.

Ten identyfikator jest podstawowym polem w głównych danych pacjentów i tabelach transakcji Optum360. Szczegółowe informacje można znaleźć w dokumentacji Optum360.

Identyfikator płatnika wskazuje konkretną firmę ubezpieczeniową, program rządowy, taki jak Medicare lub Medicaid, albo inny podmiot odpowiedzialny za opłacenie roszczenia. Każdy płatnik ma zwykle własne zasady, wymagania dotyczące składania roszczeń i sposób realizacji płatności.

Analiza procesu według identyfikatora płatnika ma zasadnicze znaczenie dla RCM. Pozwala ustalić, którzy płatnicy najdłużej realizują płatności, najczęściej odrzucają roszczenia lub wymagają najbardziej złożonych procedur odwoławczych. Dzięki tym informacjom działy rozliczeń mogą dostosować działania do poszczególnych płatników, przyspieszyć odzyskiwanie należności i ograniczyć obciążenia administracyjne.

Podział procesu według płatnika pozwala ustalić, którzy płatnicy powodują opóźnienia lub odrzucają roszczenia, a następnie ukierunkować działania usprawniające zarządzanie relacjami z płatnikami.

Informacje te są zapisane w rekordzie każdego roszczenia w Optum360. Nazwy tabel i pól związanych z płatnikami można znaleźć w dokumentacji Optum360.

Gdy płatnik odrzuca roszczenie, podaje kod przyczyny, na przykład „świadczenie nieobjęte ochroną” lub „duplikat roszczenia”. Kody te pomagają ustalić źródła opóźnień w uzyskiwaniu przychodów i konieczności ponownej pracy.

Analiza kodów pozwala zespołowi ds. odrzuconych roszczeń ustalać priorytety, wykrywać powtarzające się problemy i wdrażać działania naprawcze. Na przykład częste odrzucenia z powodu „brakujących informacji” mogą wskazywać na problem z przygotowaniem roszczeń. Taka analiza pomaga ograniczyć liczbę odrzuceń i przyspieszyć przepływ środków.

Wskazuje przyczynę odrzucenia roszczenia, co pozwala podjąć ukierunkowane działania zapobiegające kolejnym odrzuceniom i ograniczyć kosztowną ponowną pracę.

Kod znajduje się w plikach Electronic Remittance Advice (ERA) otrzymywanych od płatników i jest przechowywany w module zarządzania roszczeniami Optum360.

Kwota korekt to część kwoty zafakturowanej, której nie można oczekiwać jako wpływu ze względu na umowy z płatnikami, poprawki w rozliczeniach lub inne odpisy. Bezpośrednio zmniejsza przychody.

Atrybut ten jest niezbędny do analizy na dashboardzie „Wpływ korekt przychodów” i obliczania KPI „Wskaźnik korekt przychodów”. Analiza korekt pozwala określić finansowy wpływ umów z płatnikami oraz znaleźć sposoby ograniczenia utraty przychodów przez poprawę dokładności rozliczeń lub negocjowanie warunków umów.

Bezpośrednio mierzy utratę przychodów. Jest niezbędny do obliczania finansowych KPI i oceny rentowności.

Informacje te znajdują się w rekordach transakcji korekt w systemie finansowym Optum360.

Kwota zafakturowana to łączna wartość opłat za udzielone świadczenia przed uwzględnieniem płatności, korekt i odpisów. Jest to początkowa wartość należności powstałej w wyniku rozliczenia.

Atrybut ten stanowi podstawę analizy finansowej w process mining. Służy do obliczania ważnych KPI, takich jak wskaźnik korekt przychodów, a także do podziału spraw według wartości. Dzięki temu można sprawdzić, czy roszczenia o wysokiej wartości są obsługiwane inaczej lub opóźniają się częściej niż roszczenia o niższej wartości.

Pokazuje kontekst finansowy każdej sprawy, umożliwiając analizę według wartości i obliczanie istotnych finansowych KPI.

To standardowe pole w rekordzie każdego roszczenia lub konta pacjenta w tabelach finansowych Optum360.

Czas trwania sprawy to czas od pierwszego do ostatniego zdarzenia w ramach pojedynczego rozliczenia. Jest to ogólny KPI służący do oceny sprawności całego procesu.

Miernik ten wspiera analizę na dashboardzie „Przegląd czasu cyklu RCM od początku do końca” oraz KPI „Średni czas cyklu RCM”. Śledzenie jego zmian pozwala kierownictwu ocenić wpływ działań usprawniających na cały cykl przychodów.

Pokazuje czas realizacji procesu od początku do końca. To istotny KPI służący do pomiaru szybkości i sprawności całego procesu.

Wartość oblicza się dla każdego unikalnego identyfikatora sprawy „BillingEvent”, odejmując timestamp pierwszego zdarzenia od timestampu ostatniego.

Czas zakończenia oznacza moment, w którym działanie zostało ukończone. Czas rozpoczęcia wskazuje, kiedy zdarzenie się zaczęło, natomiast czas zakończenia pozwala obliczyć czas trwania działań wymagających określonego czasu przetwarzania, takich jak poprawianie odmowy.

Porównanie czasu rozpoczęcia i zakończenia pozwala obliczyć czas przetwarzania działania. Dzięki temu można odróżnić czas aktywnej pracy od czasu bezczynnego oczekiwania między działaniami i dokładniej ocenić sprawność procesu.

Pozwala dokładnie obliczyć czas przetwarzania działań i odróżnić aktywną pracę od oczekiwania w procesie.

W przypadku niektórych działań system źródłowy może przechowywać osobne pole znacznika czasu. W innych przypadkach czas zakończenia można ustalić na podstawie czasu rozpoczęcia kolejnego działania.

Flaga „Czy ponowna praca” przyjmuje wartość logiczną i wskazuje czynności uznawane za ponowną pracę, która nie przynosi wartości, takie jak „Rozpoczęto ponowną obsługę odrzuconego roszczenia” lub „Złożono odwołanie”. Czynności te zwykle pojawiają się, gdy proces odbiega od optymalnego przebiegu.

Atrybut ten pozwala określić skalę ponownej pracy, która bezpośrednio wskazuje na nieefektywność i koszty. Służy do obliczania KPI „Wskaźnik ponownej pracy z powodu błędów rozliczeniowych” i wspiera dashboard „Identyfikacja wąskich gardeł i pętli ponownej pracy”, ułatwiając filtrowanie i wizualizację nieefektywnych pętli.

Pomaga określić skalę nieefektywności procesu, oznaczając czynności wymagające ponownej pracy. Ułatwia pomiar strat i wskazanie obszarów do poprawy.

Wartość tę zwykle wyznacza się za pomocą reguł biznesowych w narzędziu process mining. Na przykład każdą czynność po zdarzeniu „Otrzymano odrzucenie” można oznaczyć jako ponowną pracę.

Kod świadczenia to standardowy kod medyczny, który precyzyjnie określa procedurę lub usługę udzieloną pacjentowi. Kody te są wymagane do rozliczeń i w dużej mierze decydują o wysokości refundacji.

Analiza procesu według kodu świadczenia może ujawnić, że niektóre procedury częściej prowadzą do odrzuceń, wymagają obszerniejszej dokumentacji lub wiążą się z dłuższym oczekiwaniem na płatność. Pozwala to dokładniej zrozumieć problemy w procesie i dostosować zasady kodowania oraz rozliczeń do konkretnych rodzajów świadczeń.

Umożliwia analizę według rodzaju świadczenia medycznego i wykrywanie odrzuceń lub opóźnień w płatnościach dotyczących konkretnych procedur.

Kod ten jest podstawowym elementem rekordów wprowadzania opłat i szczegółów roszczenia w Optum360.

Kwota zapłacona to suma wszystkich płatności zaksięgowanych na koncie w ramach danego rozliczenia. Odzwierciedla faktycznie otrzymane środki i jest jednym z głównych mierników skuteczności cyklu przychodów.

Śledzenie kwoty zapłaconej w analizie procesu pozwala lepiej zrozumieć przepływy pieniężne i ogólne wyniki finansowe. Można na tej podstawie analizować tempo płatności i porównywać kwoty zafakturowane z otrzymanymi, aby wykrywać niedopłaty lub nieściągalne należności.

Pokazuje faktycznie otrzymane środki. To ważny miernik wyniku procesu RCM i podstawa analizy przepływów pieniężnych.

Wartość ta jest zwykle zapisana w tabelach transakcji płatniczych lub podsumowana na poziomie konta w Optum360.

Ten atrybut zapisuje datę i godzinę ostatniego pobrania danych z systemu źródłowego i wczytania ich do narzędzia process mining. Informuje, jak aktualne są analizowane dane.

Analitycy i użytkownicy biznesowi mogą dzięki niemu sprawdzić, czy pracują na najnowszych informacjach. Ułatwia też uwzględnienie opóźnień w dostępności danych i stanowi ważny element metadanych projektu analitycznego.

Informuje o aktualności danych, dzięki czemu użytkownicy wiedzą, jak aktualna jest analiza.

Ten znacznik czasu jest zwykle generowany i zapisywany przez proces ekstrakcji, transformacji i ładowania danych (ETL).

Status konta pokazuje, na jakim etapie procesu znajduje się dane rozliczenie, na przykład „Oczekuje na płatnika”, „Opłacone w całości” lub „W windykacji”. Atrybut ten zapewnia kontekst dla wykonywanych czynności.

Ułatwia filtrowanie i grupowanie spraw, aby skupić się na wybranych etapach procesu. Przykładowo analiza wszystkich kont oznaczonych jako „W windykacji” pozwala zrozumieć przyczyny i skalę tego kosztownego etapu. Wspiera też analizę na dashboardzie „Liczba i przyczyny działań windykacyjnych”.

Pokazuje ogólny bieżący stan sprawy, co pozwala filtrować i analizować wybrane grupy, na przykład sprawy w windykacji.

To zwykle pole podsumowujące w głównym rekordzie konta pacjenta lub roszczenia w Optum360.

Ten atrybut wskazuje konkretnego świadczeniodawcę, na przykład lekarza, terapeutę lub dział szpitala, który udzielił świadczenia. Różnice w sposobie rozliczania lub dokumentowania pracy przez poszczególnych świadczeniodawców mogą wpływać na cykl przychodów.

Analiza według świadczeniodawcy pomaga wykryć problemy z rejestrowaniem opłat, poprawnością kodowania lub jakością dokumentacji, które pojawiają się w miejscu udzielania świadczenia. Może wskazać potrzebę szkolenia świadczeniodawców lub usprawnienia procesu, aby od początku przygotowywać prawidłowe roszczenia.

Pozwala prześledzić problemy z rozliczeniami do ich źródła i przekazać personelowi medycznemu ukierunkowane informacje zwrotne oraz szkolenia, które poprawią rejestrowanie opłat i dokumentację.

Informacja ta jest ważną częścią rekordu opłaty lub roszczenia w Optum360 i często jest powiązana z głównymi danymi świadczeniodawcy.

Ten atrybut wskazuje system źródłowy, z którego pobrano dane dotyczące danego zdarzenia. W złożonym środowisku IT dane RCM mogą pochodzić z głównej platformy Optum360, zintegrowanego systemu elektronicznej dokumentacji medycznej (EHR), izby rozliczeniowej lub portalu pacjenta.

Znajomość systemu źródłowego pomaga weryfikować dane, rozwiązywać problemy z integracją i analizować różnice w przebiegu procesu wynikające z odmiennego działania systemów lub sposobu wprowadzania danych.

Wskazuje źródło danych, co pomaga w zarządzaniu danymi, ocenie ich jakości i analizie różnic w przebiegu procesu między systemami.

Może to być stała wartość ustawiana podczas ekstrakcji danych albo pole w tabelach źródłowych wskazujące ich pochodzenie.

Atrybut „Użytkownik” wskazuje konkretną osobę, zespół lub zautomatyzowanego bota odpowiedzialnego za wykonanie danej czynności. Umożliwia analizę wyników pracy poszczególnych osób i grup.

Informacja o tym, kto wykonał daną czynność, pomaga ocenić produktywność, jakość i przestrzeganie standardowych procedur. Może wskazać potrzeby szkoleniowe lub pomóc wyróżnić osoby i zespoły osiągające dobre wyniki. Pozwala też odróżnić zadania wykonywane ręcznie od obsługiwanych automatycznie.

Pozwala przypisać odpowiedzialność za poszczególne etapy procesu i analizować wyniki pracy osób lub zespołów. Ułatwia zarządzanie zasobami i planowanie szkoleń.

Identyfikatory użytkowników są zwykle zapisywane w dziennikach audytowych lub historii transakcji w Optum360.