Datatemplate voor het patiënttraject

Dit attribuut beschrijft de stappen in het zorgtraject, van administratieve taken zoals registratie tot klinische ingrepen zoals medicatie toedienen of een operatie uitvoeren. Het biedt voldoende detail om de proceskaart weer te geven.

Analisten gebruiken dit veld om bottlenecks, lussen en afwijkingen van het beoogde klinische zorgpad te herkennen. Vaak moeten afdelingsnamen op elkaar worden afgestemd om de procesweergave duidelijk en leesbaar te houden.

Dit attribuut bepaalt de knooppunten op de proceskaart en is nodig om te begrijpen wat er is gebeurd.

Afkomstig uit transactielogs, auditsporen of tabellen met de statusgeschiedenis van orders.

In complexe zorgomgevingen komt data vaak uit meerdere systemen, zoals het centrale EPD, laboratoriuminformatiesystemen (LIS) en radiologie-informatiesystemen (RIS). Dit attribuut geeft aan waar elk datapunt vandaan komt.

Het is nuttig voor technische controles en om de proceskaart te filteren op interacties met specifieke systemen. Ook helpt het datakwaliteitsproblemen op te sporen die beperkt zijn tot een bepaalde koppeling of softwaremodule.

Geeft herkomst en context, vooral in ziekenhuizen met meerdere systemen.

Tijdens de extractie vastgelegd of overgenomen uit metadatavelden van het systeem.

Dit metadataveld houdt bij hoe actueel de data voor de analyse is. Zo kun je controleren of dashboards de meest recente situatie in de patiëntenzorg weergeven en vertragingen in de datapijplijn onderzoeken.

Dit veld wordt niet rechtstreeks gebruikt om de processtroom weer te geven, maar is wel belangrijk voor datagovernance en om te controleren of het process mining-model met actuele informatie werkt.

Houdt de data actueel en helpt bij het incrementeel laden van data.

Aangemaakt door het ETL-proces of beschikbaar als timestamp voor het wijzigen van de registratie in het bronsysteem.

Dit attribuut is de centrale case-sleutel voor de process mining-analyse. Het koppelt alle afzonderlijke activiteiten binnen één zorgtraject aan elkaar. Zo wordt het ene ziekenhuisverblijf, spoedbezoek of poliklinische consult onderscheiden van het andere, ook als het om dezelfde patiënt gaat.

Met deze identificatie kun je tijdens de analyse het volledige proces reconstrueren, van registratie tot ontslag. De identificatie is nodig om maatstaven per case te berekenen, zoals de totale opnameduur, en om unieke procesvarianten te vinden.

Dit is de vereiste Case-ID om gebeurtenissen aan één procesinstantie te koppelen.

Meestal te vinden in de kopteksttabellen voor patiëntcontacten, bezoeken of opnames in het EPD.

Deze timestamp geeft aan wanneer de activiteit plaatsvond en maakt het mogelijk gebeurtenissen binnen het zorgtraject op volgorde te zetten. Een hoge precisie, tot op de seconde of minuut, heeft de voorkeur om snelle workflows op de spoedeisende hulp of intensive care goed vast te leggen.

Deze timestamp vormt de basis voor alle tijdsberekeningen, zoals de doorlooptijd tussen processtappen, de totale doorlooptijd en wachttijden. Nauwkeurige tijdregistratie is belangrijk om vertragingen bij het toedienen van medicatie of het beschikbaar komen van diagnostische resultaten te herkennen.

Nodig om gebeurtenissen chronologisch te ordenen en tijdsmetingen te berekenen.

Te vinden in transactielogs, vaak aangeduid als aanmaakdatum, uitvoeringstijd of gebeurtenistijd.

Dit attribuut legt de klinische reden voor het zorgcontact vast met standaardcodesystemen zoals ICD-10 of SNOMED. Zo kun je zorgpaden voor specifieke aandoeningen analyseren, zoals sepsis, een beroerte of hartfalen.

Door op dit attribuut te filteren, kunnen analisten controleren of zorgpaden voldoen aan aandoeningsspecifieke protocollen en verschillen in de zorg voor patiënten met dezelfde diagnose herkennen.

Maakt analyse van klinische zorgpaden en controle op naleving van medische protocollen mogelijk.

Diagnosetabellen die aan het zorgcontact zijn gekoppeld, vaak aangeduid als ‘opnamediagnose’ of ‘einddiagnose’.

De starttijd geeft aan wanneer een handeling begon. Met de eindtijd kun je de actieve verwerkingstijd voor een processtap berekenen. Die verschilt van de wachttijd tussen stappen.

Dit attribuut is vooral nuttig om de efficiëntie van procedures, operaties en consulten te analyseren. Het maakt onderscheid tussen de tijd dat een patiënt op een arts wacht en de tijd die de arts daadwerkelijk met de patiënt doorbrengt.

Maakt het mogelijk de actieve behandeltijd te onderscheiden van de wachttijd.

Transactielogs voor activiteiten met een duur, zoals operaties en scans.

Dit attribuut geeft aan waar de activiteit binnen het ziekenhuis plaatsvond, bijvoorbeeld op de spoedeisende hulp, de intensive care of de operatieafdeling. Het is belangrijk om stromen en overdrachten tussen afdelingen te analyseren.

Met dit veld kunnen analisten de verplaatsingen van patiënten in beeld brengen en bottlenecks bij specifieke overdrachtsmomenten herkennen. Het helpt ook bij de capaciteitsplanning, doordat de werkdruk per afdeling zichtbaar wordt.

Belangrijk om patiëntenstromen tussen afdelingen en de efficiëntie van overdrachten te analyseren.

Locatievelden in activiteitenlogs of tabellen met afdelingen.

In tegenstelling tot de episode-ID blijft dit attribuut voor dezelfde persoon gelijk bij verschillende bezoeken. Zo kun je cases over meerdere bezoeken heen analyseren, bijvoorbeeld om patiënten met veel bezoeken te herkennen of heropnames binnen 30 dagen te volgen.

Door zorgtrajecten op basis van deze identificatiecode te groeperen, kunnen analisten de patiëntgeschiedenis op lange termijn bekijken en zorgpatronen analyseren die verder gaan dan één ziekenhuisopname. Dit is belangrijk voor metingen van de gezondheid van een populatie en voor longitudinale zorganalyses.

Belangrijk om heropnames te herkennen en meerdere bezoeken aan één persoon te koppelen.

Patiëntenregister of demografische tabellen (bijvoorbeeld MRN).

Dit attribuut geeft aan om wat voor bezoek het gaat. Dat heeft veel invloed op het verwachte procesverloop. Een bezoek aan de spoedeisende hulp volgt bijvoorbeeld een heel ander beoogd zorgpad dan een geplande poliklinische afspraak.

Door de analyse op dit veld te segmenteren, kun je eerlijke vergelijkingen maken en nauwkeuriger benchmarken. Zo worden KPI’s zoals de opnameduur in de juiste context beoordeeld.

Belangrijk om de data te segmenteren, omdat elk type zorgcontact een ander procesverloop heeft.

Tabellen met gegevens over zorgcontacten of opnames.

Dit attribuut houdt bij welke zorgverlener, zoals een arts, verpleegkundige of technicus, verantwoordelijk is voor de activiteit. Zo kun je het gebruik van capaciteit, de verdeling van de werkdruk en verschillen in werkwijzen tussen medewerkers analyseren.

Het wordt vaak gebruikt om opleidingsbehoeften te herkennen of goede werkwijzen zichtbaar te maken door uitkomsten van verschillende zorgverleners te vergelijken. Vanwege privacy moeten gegevens in algemene rapportages meestal worden geanonimiseerd of gehasht.

Maakt analyse mogelijk van capaciteitsgebruik en verschillen tussen medewerkers.

Transactielogs, gebruikers-ID-velden of personeelsregisters.

Dit attribuut registreert de uitkomst van het zorgtraject, bijvoorbeeld ‘naar huis ontslagen’, ‘overgeplaatst naar een verpleeghuis’ of ‘vertrokken tegen medisch advies in’. Het is een belangrijke uitkomstmaat voor het patiënttraject.

Je kunt dit attribuut gebruiken om de efficiëntie van de ontslagplanning te analyseren en procesverschillen te koppelen aan specifieke uitkomsten. Zo kun je bijvoorbeeld nagaan of bepaalde zorgpaden vaker leiden tot overplaatsing naar een andere instelling.

Bepaalt de uitkomst van het proces en is belangrijk voor de analyse van de opnameduur.

Ontslagverslagen of berichten over opname, ontslag en overplaatsing (ADT).

Dit attribuut geeft meer details over medicatieactiviteiten. De generieke activiteit ‘Medicatie toedienen’ geeft aan wat er gebeurde; dit attribuut vermeldt welk middel is toegediend, zoals paracetamol of vancomycine.

Dit is belangrijk om specifieke behandelprotocollen te analyseren, zoals het tijdstip waarop sepsispatiënten antibiotica krijgen of de effectiviteit van pijnbestrijding. Ook kun je vertragingen bij het toedienen van medicatie nader onderzoeken.

Nodig om specifieke behandelprotocollen en KPI’s voor tijdige medicatietoediening te analyseren.

Toedieningsregistratie (MAR) of apotheekordertabellen.

Dit attribuut groepeert duizenden specifieke orders in overzichtelijke categorieën. Zo kun je diagnostische en therapeutische activiteiten op hoofdlijnen analyseren binnen het patiënttraject.

Analisten gebruiken dit om de omvang van onderzoeken en behandelingen te vergelijken en intensieve diagnostische fasen te herkennen die de opnameduur kunnen verlengen.

Helpt gedetailleerde activiteiten te groeperen in betekenisvolle fasen, zoals diagnostiek en behandeling.

Orderinvoertabellen, vaak een opzoek- of typeveld dat aan de order-ID is gekoppeld.

Deze numerieke of categorische waarde geeft aan hoe urgent de toestand van de patiënt bij aankomst was. Vaak wordt hiervoor een schaal zoals ESI (Emergency Severity Index) gebruikt. Dit is belangrijke context bij het analyseren van wachttijden en prioritering.

Door processtromen op basis van de urgentie te analyseren, kun je nagaan of patiënten met een hoog risico snel genoeg worden geholpen en of patiënten met een lagere urgentie onevenredig lang moeten wachten.

Geeft context bij wachttijden: bij een hoge urgentie hoort een kortere tijd tot de eerste behandeling.

Triagegegevens of volgborden van de spoedeisende hulp.