Szablon danych dotyczących utrzymania ruchu zasobów

Ten atrybut informuje, jak aktualny jest zbiór danych używany w analizie. Pomaga ocenić świeżość danych i wykryć opóźnienia między systemem operacyjnym a środowiskiem process mining.

Nie opisuje bezpośrednio przebiegu procesu, ale ma znaczenie dla zarządzania danymi. Pozwala interesariuszom sprawdzić, czy analizują dane bieżące, czy migawkę z poprzedniego okresu rozliczeniowego.

Pomaga sprawdzić aktualność danych i zarządzać ładowaniem przyrostowym.

Wartość generuje potok ETL lub skrypt ekstrakcyjny podczas działania.

Ten atrybut określa kolejne kroki w cyklu życia zlecenia serwisowego. Rejestruje poszczególne stany, przez które przechodzi zlecenie, takie jak utworzenie, zatwierdzenie, realizacja, wstrzymanie i zakończenie.

Na potrzeby rzetelnej analizy process mining pole to ujednolica różne zdarzenia systemowe i przedstawia je jako czytelne czynności. Jest niezbędne do wizualizacji mapy procesu, obliczania czasu przejścia między etapami oraz wykrywania pętli poprawek, w których zlecenie wraca do wcześniejszego statusu.

Określa węzły na mapie procesu i jest niezbędny do odtworzenia workflow.

Dane pochodzą z tabel historii statusów, dzienników transakcji lub rejestrów zmian zleceń pracy.

Ten atrybut pełni funkcję głównego identyfikatora sprawy w analizie process mining. Oznacza pojedynczy cykl obsługi prac konserwacyjnych, od zgłoszenia lub uruchomienia przeglądu prewencyjnego po zakończenie prac i zamknięcie finansowe.

W analizie pole to służy jako klucz główny, który pozwala grupować powiązane zdarzenia, koszty i rejestry zasobów. Dzięki niemu silnik process mining odtwarza przebieg poszczególnych zleceń. Analitycy mogą śledzić przepływ pracy, wykrywać wąskie gardła na poziomie sprawy i zestawiać wyniki z typem lub priorytetem zlecenia.

To podstawowy identyfikator sprawy, niezbędny do rozróżniania poszczególnych instancji procesu.

Zazwyczaj znajduje się w tabeli nagłówków zleceń pracy, np. WONUM w Maximo lub AUFNR w SAP.

Ten atrybut wskazuje środowisko oprogramowania, w którym powstały dane. W złożonym środowisku utrzymania ruchu dane mogą pochodzić z systemu ERP, specjalistycznego systemu CMMS lub platformy monitorującej IoT.

Podczas analizy pole to ułatwia filtrowanie danych połączonych z wielu systemów w jednym modelu procesu. Pomaga sprawdzić pochodzenie danych oraz porównać ich jakość i przebieg procesu w różnych starszych systemach.

Zapewnia możliwość śledzenia pochodzenia danych w środowisku obejmującym wiele systemów.

Wartość jest ustawiana na stałe podczas ekstrakcji lub pobierana z konfiguracji systemu.

Ten atrybut określa czas każdego zdarzenia w rejestrze prac konserwacyjnych. Zapisuje dokładny moment zmiany statusu lub zatwierdzenia transakcji w systemie źródłowym.

Znaczniki czasu stanowią podstawę wszystkich miar czasu w process mining. Pozwalają obliczać czas realizacji, czas od zgłoszenia do zakończenia oraz przestoje zasobów. Wysoka precyzja znaczników jest potrzebna do prawidłowego uporządkowania zdarzeń, które następują szybko po sobie.

Pozwala uporządkować zdarzenia i obliczyć wszystkie miary czasu.

Znajduje się w dziennikach transakcji, tabelach historii lub ścieżkach audytu, obok informacji o czynności.

Ten atrybut wskazuje zespół, specjalizację lub dział przypisany do zlecenia pracy, na przykład elektryków, mechaników, automatyków lub służby techniczne.

Pozwala porównywać wyniki różnych zespołów. Analitycy mogą zestawiać czas realizacji, poziom zaległości i odsetek poprawek w poszczególnych działach, aby wykryć potrzeby szkoleniowe lub braki zasobów w konkretnych specjalizacjach.

Umożliwia porównanie wyników i zaległości w różnych zespołach.

Nagłówek zlecenia pracy, np. Work Center w SAP lub Crew ID w Maximo.

Ten atrybut łączy zlecenie pracy z konkretnym obiektem w terenie. Może to być numer ewidencyjny, identyfikator urządzenia lub kod maszyny objętej pracami konserwacyjnymi.

Dzięki niemu można wykryć problematyczne zasoby, które często wymagają napraw. Grupując zlecenia według identyfikatora zasobu, analitycy mogą obliczyć średni czas między awariami (MTBF) i wskazać urządzenia pochłaniające nieproporcjonalnie dużą część budżetu na utrzymanie ruchu.

Umożliwia analizę wydajności poszczególnych urządzeń i obliczanie MTBF.

Tabela nagłówków zleceń pracy, np. ASSETNUM w Maximo lub EQUNR w SAP.

Ten atrybut klasyfikuje zasoby według wpływu ich awarii na bezpieczeństwo, środowisko lub produkcję. Zwykle jest zapisany w kartotece zasobu, ale często kopiuje się go również do zlecenia pracy.

Analitycy mogą sprawdzić, czy zespoły utrzymania ruchu właściwie priorytetyzują prace przy zasobach krytycznych. Atrybut pomaga zweryfikować, czy najważniejsze urządzenia są objęte przeglądami prewencyjnymi zgodnie z harmonogramem.

Pomaga dopasować działania utrzymania ruchu do ryzyka biznesowego i wpływu na operacje.

Kartoteka zasobów lub nagłówek zlecenia pracy, jeśli dane są zdenormalizowane.

Ten atrybut sumuje wszystkie księgowania finansowe powiązane ze zleceniem pracy. Pokazuje końcowy wpływ prac konserwacyjnych na koszty.

Analiza kosztów jest jednym z głównych zastosowań process mining w zarządzaniu zasobami. Atrybut ten pomaga wskazać najdroższe w utrzymaniu grupy zasobów oraz przypadki, w których koszt naprawy przekracza wartość odtworzeniową zasobu.

Jest podstawą analizy wpływu finansowego i raportowania odchyleń od budżetu.

Tabele podsumowujące koszty lub suma księgowań GL powiązanych ze zleceniem.

Ten atrybut określa termin wyznaczony przez planistę lub wynikający z SLA. Stanowi punkt odniesienia przy obliczaniu terminowości realizacji.

Porównanie rzeczywistej daty zakończenia z planowanym terminem pozwala obliczyć zgodność z harmonogramem i opóźnienia. Duże odchylenia mogą wskazywać na problemy z planowaniem lub ograniczoną dostępność zasobów.

Stanowi punkt odniesienia przy obliczaniu opóźnień i zgodności z harmonogramem.

Zakładka harmonogramowania zlecenia pracy, np. GLTRP w SAP lub SCHEDFINISH w Maximo.

Ten atrybut określa, jak ważne dla operacji jest zadanie konserwacyjne. Wartości mogą być zapisane jako kody liczbowe (1, 2, 3) lub etykiety (krytyczny, wysoki, średni, niski). Na ich podstawie ustala się wymagany czas reakcji i przydział zasobów.

W analizie procesu atrybut ten służy do sprawdzania zgodności z SLA. Analitycy mogą sprawdzić, czy zlecenia o wysokim priorytecie rzeczywiście przechodzą przez proces szybciej niż te o niskim priorytecie, czy też zatrzymują się na etapie zatwierdzania.

Umożliwia analizę zgodności z SLA i weryfikację priorytetyzacji zasobów.

Tabela nagłówków zleceń pracy, np. PRIORITY w Maximo lub PRIOK w SAP.

Ten atrybut logiczny upraszcza typ zlecenia do dwóch kategorii: prewencyjne i nieprewencyjne. Często jest wyliczany na podstawie kodu typu zlecenia pracy.

Flaga pozwala szybko filtrować dashboardy i skupić się na zgodności z planem przeglądów prewencyjnych. Ułatwia też obliczanie KPI określającego proporcję prac prewencyjnych do naprawczych, czyli standardowej miary dojrzałości organizacji utrzymania ruchu.

Ułatwia filtrowanie danych i obliczanie KPI dotyczącego udziału prac prewencyjnych.

Wartość pochodzi z typu zlecenia pracy lub specjalnej flagi systemowej, np. PPM.

Ten atrybut sumuje czas wszystkich wpisów dotyczących pracy przypisanych do zlecenia. Pokazuje rzeczywisty nakład pracy potrzebny do wykonania zadania.

Miara ta służy do obliczania wykorzystania czasu pracy zespołu i wydajności pracy. Porównanie rzeczywistej liczby godzin z szacunkami pokazuje, jak trafnie zaplanowano prace. Duże różnice mogą wskazywać na niejasny zakres zlecenia lub braki kompetencyjne.

Mierzy nakład pracy i służy do obliczania wykorzystania zasobów oraz trafności planowania.

Suma danych z tabel ewidencji czasu pracy lub transakcji robocizny.

Ten atrybut klasyfikuje rodzaj prac konserwacyjnych. Typowe wartości rozróżniają prace planowane (prewencyjne) od nieplanowanych przestojów (naprawczych lub awaryjnych). To standardowe pole w niemal każdym systemie EAM/CMMS.

Analitycy wykorzystują je do podziału modelu procesu na segmenty. Porównanie workflow napraw awaryjnych z przeglądami prewencyjnymi często ujawnia różnice w przebiegu procesu, wymaganiach dotyczących zatwierdzeń i czasie realizacji. To podstawowy wymiar do obliczania proporcji prac prewencyjnych do naprawczych.

Umożliwia podział analizy na prace planowane i nieplanowane.

Tabela nagłówków zleceń pracy, np. WORKTYPE w Maximo lub AUART w SAP.

Ten atrybut określa lokalizację geograficzną lub funkcjonalną zasobu. Może to być konkretny budynek, piętro lub odległy obiekt.

Dane o lokalizacji pomagają analizować straty czasu związane z dojazdami i logistyką. Jeśli technicy poświęcają dużo czasu na przejazdy między odległymi lokalizacjami, aby realizować zlecenia o niskim priorytecie, process mining może wskazać możliwość lepszego planowania tras lub grupowania zleceń według lokalizacji.

Pomaga analizować logistykę i wykrywać wąskie gardła związane z lokalizacją.

Nagłówek zlecenia pracy lub powiązana tabela lokalizacji zasobów.

Ten atrybut wskazuje osobę lub technika prowadzącego, który odpowiada za wykonanie zadania konserwacyjnego. Dział pokazuje, która grupa realizuje prace, a ten atrybut wskazuje konkretną osobę.

Tak szczegółowe dane pomagają analizować rozkład obciążenia pracowników. Można dzięki nim wykryć techników stale przeciążonych pracą lub osoby, u których częściej występują poprawki, co może wskazywać na potrzebę szkolenia.

Umożliwia analizę równomiernego rozłożenia obciążenia i wyników poszczególnych pracowników.

Tabele przypisań do zleceń pracy lub szczegółowe tabele robocizny.