Szablon danych procesu udzielania kredytów

Identyfikator wniosku kredytowego jednoznacznie wskazuje każdy wniosek na wszystkich etapach, od złożenia po ostateczną decyzję i wypłatę środków. Służy jako główny identyfikator, który łączy wszystkie powiązane czynności i dane. Dzięki temu można prześledzić cały proces dotyczący konkretnego kredytu.

W process mining ten atrybut jest niezbędny do utworzenia widoku case, w którym każdy identyfikator wniosku kredytowego odpowiada jednej instancji procesu od początku do końca. Analiza danych według tego identyfikatora pozwala obliczać miary dla poszczególnych case, takie jak łączny czas realizacji, pętle poprawek i końcowe wyniki. Daje to pełny obraz przebiegu procesu udzielania kredytu.

To niezbędny identyfikator case, który łączy wszystkie powiązane zdarzenia w jeden proces od początku do końca i umożliwia jego analizę.

Zwykle jest to klucz główny w głównym rekordzie wniosku kredytowego lub transakcji w Temenos. Nazwę konkretnej tabeli i pola, na przykład w module AA.ARRANGEMENT, można sprawdzić w dokumentacji Temenos.

Nazwa czynności opisuje konkretny etap lub kamień milowy w procesie udzielania kredytu, na przykład „Wniosek złożony” lub „Zakończono sprawdzanie historii kredytowej”. Czynności te tworzą podstawę mapy procesu i pokazują kolejność zdarzeń dla każdego wniosku.

Analiza czynności pozwala zobrazować przebieg procesu, wskazać typowe ścieżki, wykryć odstępstwa i zlokalizować wąskie gardła. Kolejność i częstotliwość czynności pomagają zrozumieć, jak proces przebiega w praktyce i czym różni się od założeń.

Określa etapy procesu, dzięki czemu można przedstawić jego mapę oraz analizować przebieg, wąskie gardła i odstępstwa.

Informacje te pochodzą zwykle z dzienników zdarzeń, rekordów zmian statusu lub tabel ścieżki audytu w Temenos. Może być konieczne przypisanie technicznych kodów statusu lub typów zdarzeń do czytelnych nazw czynności.

Znacznik czasu zdarzenia wskazuje dokładny moment wykonania czynności. Te dane chronologiczne są niezbędne do prawidłowego uporządkowania zdarzeń i przeprowadzenia analizy procesu w czasie.

Atrybut ten pozwala obliczać ważne wskaźniki, takie jak czas realizacji, czas przetwarzania i czas oczekiwania między czynnościami. Pomaga wykrywać opóźnienia, mierzyć wyniki względem uzgodnionych poziomów usług (SLA) i analizować dynamikę procesu udzielania kredytu. Bez dokładnych znaczników czasu process mining nie jest możliwy.

Ten znacznik czasu jest niezbędny do prawidłowego uporządkowania zdarzeń i obliczania wszystkich miar czasu, takich jak czas realizacji i czas trwania wąskich gardeł.

Zwykle znajduje się obok pola czynności lub statusu w dziennikach zdarzeń albo tabelach ścieżki audytu w Temenos. Warto szukać pól o nazwach „TIMESTAMP”, „EVENT_DATE” lub podobnych.

Ten atrybut metadanych zapisuje datę i godzinę ostatniego pobrania lub aktualizacji danych z systemu źródłowego. Nie opisuje zdarzenia biznesowego, lecz informuje o aktualności analizowanych danych.

Informacja ta pomaga ocenić aktualność analizy process mining i wspiera zarządzanie danymi. Użytkownicy mogą sprawdzić, czy analizują dane bieżące, dzienne czy tygodniowe, co pozwala właściwie interpretować wnioski i podejmowane decyzje.

Informuje o aktualności danych, co jest ważne dla zarządzania nimi i oceny, na ile aktualna jest analiza.

To atrybut metadanych dodawany podczas procesu pobierania, przekształcania i ładowania danych (ETL). Zwykle przyjmuje wartość znacznika czasu uruchomienia ETL.

Ten atrybut wskazuje źródłowy system informatyczny, w którym powstały dane o czynnościach. W złożonym środowisku IT zdarzenia związane z udzielaniem kredytu mogą być rejestrowane w kilku systemach, na przykład w portalu dla klientów, głównej platformie bankowej i systemie zarządzania dokumentami.

Podanie systemu źródłowego jest ważne dla zarządzania danymi, rozwiązywania problemów i poznania punktów styku procesu z technologią. Ułatwia weryfikację poprawności danych i może ujawnić fragmentację procesu między różnymi platformami.

Wskazuje źródło danych, co jest ważne przy ich weryfikacji, rozwiązywaniu problemów i analizie integracji między systemami.

To atrybut metadanych, który zwykle dodaje się podczas pobierania i przekształcania danych. Dla wszystkich rekordów z danego systemu może mieć stałą wartość, na przykład „Temenos Transact”.

Czas zakończenia wskazuje moment ukończenia konkretnej czynności. Czas rozpoczęcia określa, kiedy zdarzenie się zaczęło, a czas zakończenia pozwala ustalić, jak długo trwało. W przypadku zdarzeń chwilowych oba czasy mogą być takie same.

W analizie procesu zapisanie czasu rozpoczęcia i zakończenia pozwala dokładnie obliczyć czas przetwarzania czynności. Dzięki temu można odróżnić czas aktywnej pracy nad wnioskiem od oczekiwania na kolejny etap. To ważne przy wykrywaniu rzeczywistych wąskich gardeł.

Pozwala dokładnie obliczyć czas przetwarzania czynności, co jest niezbędne do odróżnienia aktywnej pracy od oczekiwania podczas analizy wąskich gardeł.

Informacja ta może być dostępna w dziennikach audytu jako osobne pole „END_TIME” lub wymagać ustalenia na podstawie czasu rozpoczęcia kolejnej czynności. Szczegółowe informacje o rejestrowaniu zdarzeń można znaleźć w dokumentacji Temenos.

Kanał złożenia wniosku wskazuje sposób, z którego skorzystał klient. Poszczególne kanały mogą różnić się jakością danych, oczekiwaniami klientów i wymaganiami dotyczącymi obsługi, co wpływa na wyniki całego procesu.

Analiza procesu według kanału pomaga ustalić, które kanały działają najsprawniej, a które wymagają usprawnień. Na przykład wnioski złożone przez portal internetowy mogą być średnio obsługiwane szybciej niż te złożone w oddziale. Taka wiedza pomaga optymalizować strategię kanałów i przydział zasobów.

Umożliwia porównanie wyników w różnych kanałach kontaktu z klientami, co pomaga usprawniać procesy i doświadczenia użytkowników w poszczególnych kanałach.

Informacja ta jest zwykle rejestrowana na początku procesu i zapisywana w głównym rekordzie wniosku kredytowego. W systemie Temenos warto szukać pola „SOURCE” lub „CHANNEL”.

Atrybut ten określa kwotę kapitału kredytu, o który złożono wniosek. Wysokość kredytu może znacząco wpływać na przebieg procesu, zakres weryfikacji i wymagane zatwierdzenia.

Analiza procesu według kwoty kredytu pozwala sprawdzić, czy wnioski o wyższe kwoty przechodzą inną, bardziej rygorystyczną ścieżkę. Może też wyjaśnić różnice w czasie realizacji i nakładzie pracy przy ocenie zdolności kredytowej. Na przykład kredyty powyżej określonego progu mogą wymagać dodatkowych zatwierdzeń. process mining pozwala zobrazować i zweryfikować takie zależności.

Umożliwia analizę według kwoty kredytu, aby sprawdzić jej wpływ na złożoność procesu, czas realizacji i wymagany poziom zatwierdzeń.

To podstawowe pole w rekordzie wniosku kredytowego w systemie Temenos. Warto szukać pól takich jak „AMOUNT” lub „REQUESTED_AMOUNT”.

Ocena kredytowa to liczbowa miara wiarygodności kredytowej wnioskodawcy, uzyskiwana z biura informacji kredytowej. Jest jednym z czynników branych pod uwagę przy ocenie zdolności kredytowej i podejmowaniu decyzji.

W process mining ocena kredytowa stanowi ważny atrybut kontekstowy. Pozwala sprawdzić spójność decyzji kredytowych przez zestawienie oceny z końcowym wynikiem wniosku. Można też podzielić wnioski na grupy i sprawdzić, czy te z niższą oceną są obsługiwane dłużej lub wymagają większego udziału pracowników.

Dostarcza kontekstu potrzebnego do analizy decyzji i pozwala sprawdzić, jak wiarygodność kredytowa wpływa na przebieg, czas trwania i wynik procesu.

Dane te pochodzą zwykle z zewnętrznego biura informacji kredytowej i są zapisywane w tabeli klienta lub wniosku w systemie Temenos.

Ten atrybut wskazuje pracownika lub członka zespołu, który wykonał dane zadanie w procesie udzielania kredytu. W process mining taką osobę lub zespół często określa się jako zasób.

Analiza wyników pracy doradców kredytowych pomaga zrozumieć rozkład obciążenia, wskazać osoby osiągające najlepsze wyniki i znaleźć możliwości szkoleń lub ujednolicenia procesu. Atrybut ten jest podstawą dashboardów dotyczących wyników pracy i zarządzania obciążeniem zasobów. Pozwala kierownikom usprawniać pracę zespołu i równoważyć przydział zadań.

Przypisuje działania użytkowników do konkretnych osób lub zespołów, umożliwiając analizę obciążenia, porównanie wyników i lepsze wykorzystanie zasobów.

Informacje te są zwykle dostępne w tabelach ścieżki audytu i często są powiązane z identyfikatorem użytkownika. W rekordach zdarzeń lub transakcji w Temenos warto szukać pól takich jak „USER_ID”, „PROCESSED_BY” lub „OWNER”.

Atrybut ten przypisuje każdy wniosek kredytowy do odpowiedniego produktu finansowego. Poszczególne produkty kredytowe często mają odrębne przebiegi procesu, SLA i profile ryzyka.

Podział analizy procesu według rodzaju produktu kredytowego pozwala na miarodajne porównania. Pomaga wyjaśnić różnice w czasie realizacji, odsetku zatwierdzonych wniosków i przebiegu procesu. Na przykład proces obsługi wniosku o kredyt hipoteczny jest z natury bardziej złożony i dłuższy niż proces obsługi wniosku o kredyt gotówkowy. Dzięki temu atrybutowi można porównywać podobne przypadki i planować ukierunkowane usprawnienia.

Pozwala podzielić proces na segmenty, porównać wyniki i wykryć różnice między liniami biznesowymi, które często mają odmienne wymagania dotyczące procesu.

To podstawowy atrybut wniosku kredytowego, zwykle dostępny w głównej tabeli wniosków w systemie Temenos. Warto szukać pól „PRODUCT_ID” lub „PRODUCT_CATEGORY”.

Wynik decyzji określa końcowy status wniosku kredytowego po zakończeniu oceny zdolności kredytowej i procesu zatwierdzania. To ważny wskaźnik wyniku całego procesu.

Atrybut ten pozwala ocenić skuteczność procesu. Służy do obliczania odsetka zatwierdzonych i odrzuconych wniosków. W połączeniu z innymi atrybutami, takimi jak ocena kredytowa lub typ wnioskodawcy, pomaga sprawdzić, czy decyzje kredytowe są podejmowane spójnie. Zrozumienie przyczyn odrzucania wniosków jest istotne dla ulepszania procesów.

Określa końcowy wynik biznesowy procesu, co pozwala analizować odsetek zatwierdzonych wniosków, przyczyny odmów i spójność decyzji.

Zazwyczaj jest zapisywany jako pole statusu w głównym rekordzie wniosku kredytowego w systemie Temenos. Pole to jest zwykle aktualizowane podczas czynności „Wydanie decyzji kredytowej”.

Ten atrybut logiczny rozróżnia czynności wykonane przez użytkownika od tych realizowanych przez system, np. automatycznego sprawdzenia zdolności kredytowej lub wstępnej walidacji.

Informacja o poziomie automatyzacji pomaga wskazać możliwości dalszego usprawnienia procesu. Pozwala porównać szybkość i powtarzalność czynności automatycznych oraz ręcznych. Analiza ta ułatwia ustalanie priorytetów dla przyszłych inicjatyw automatyzacyjnych i pomiar ich efektów.

Rozróżnia czynności wykonywane przez system i przez ludzi, co pomaga wskazać możliwości automatyzacji oraz ocenić efekty już wdrożonych rozwiązań.

Informację tę często ustala się na podstawie użytkownika przypisanego do czynności. Jeśli jest to konto systemowe lub serwisowe, czynność oznacza się jako zautomatyzowaną. Można ją też określić na podstawie typu zdarzenia.

Ten atrybut logiczny wskazuje, czy podczas oceny zdolności kredytowej wniosku przekroczono uzgodniony poziom obsługi (SLA). Ustala się to przez porównanie rzeczywistego czasu oceny z docelowym czasem określonym dla tego etapu.

Flaga upraszcza analizę i raportowanie, ponieważ jednoznacznie wskazuje, czy SLA zostało dotrzymane. Jest bezpośrednio wykorzystywana w dashboardach i KPI do śledzenia odsetka przekroczeń SLA w czasie, według produktu lub pracownika obsługującego wniosek. Ułatwia to bieżące zarządzanie wynikami i ryzykiem związanym ze zgodnością.

Zapewnia prostą informację „tak” lub „nie” o dotrzymaniu SLA, co ułatwia filtrowanie, agregowanie i analizowanie częstotliwości oraz przyczyn przekroczeń.

Atrybutu tego nie ma w systemie źródłowym. Jest obliczany przez pomiar czasu między czynnościami „Rozpoczęcie oceny zdolności kredytowej” i „Zakończenie oceny zdolności kredytowej”, a następnie porównanie wyniku z atrybutem „UnderwritingSlaTarget”.

Ta flaga logiczna wskazuje czynności oznaczające ponowną pracę, czyli sytuacje, w których trzeba było powtórzyć krok lub sekwencję kroków. Na przykład wystąpienie czynności „Zażądano dokumentów uzupełniających” po „Rozpoczęciu oceny zdolności kredytowej” wskazuje na powrót do wcześniejszego etapu procesu.

Wykrywanie i oznaczanie ponownej pracy to jedna z możliwości process mining. Atrybut ten ułatwia obliczenie KPI „Odsetek wniosków wymagających ponownej pracy”. Analiza przyczyn, takich jak niekompletne wnioski, pomaga usprawnić proces, ograniczyć koszty i skrócić czas realizacji.

Wskazuje czynności należące do nieefektywnych pętli procesu, ułatwiając pomiar ponownej pracy i analizę jej przyczyn.

Atrybutu tego nie ma w systemie źródłowym. Oblicza go silnik process mining, wykrywając powtarzające się sekwencje czynności w ramach pojedynczej sprawy.

Docelowy czas oceny zdolności kredytowej według SLA określa oczekiwany poziom obsługi na tym etapie, zwykle wyrażony w godzinach lub dniach roboczych. Wartość może zależeć między innymi od rodzaju produktu kredytowego lub kwoty kredytu.

Atrybut ten stanowi punkt odniesienia przy pomiarze rzeczywistych wyników. Jest bezpośrednio wykorzystywany w dashboardzie „SLA i zgodność w ocenie zdolności kredytowej” oraz potrzebny do obliczenia KPI „Odsetek przekroczeń SLA”. Analiza przekroczeń pomaga ustalić przyczyny opóźnień i zarządzać ryzykiem operacyjnym oraz ryzykiem związanym ze zgodnością.

Zapewnia jasny punkt odniesienia do pomiaru wyników, przestrzegania SLA i wykrywania wniosków zagrożonych przekroczeniem terminu.

Może to być stała wartość określona na podstawie reguł biznesowych albo pole wniosku kredytowego, wyznaczane na przykład na podstawie danych podstawowych produktu w systemie Temenos.

Atrybut ten wskazuje jednostkę biznesową lub dział, np. „udzielanie kredytów”, „ocena zdolności kredytowej” lub „finalizacja”, który wykonał daną czynność. Pomaga zrozumieć przekazywanie pracy między różnymi częściami organizacji.

Analiza procesu według działów pomaga wykrywać nieefektywności i opóźnienia przy przekazywaniu spraw między zespołami. Może ujawnić problemy z komunikacją lub ograniczone zasoby w konkretnych działach, a także wskazać wąskie gardła w organizacji.

Pozwala zobrazować przepływ pracy między zespołami, analizować czas przekazywania spraw i wykrywać wąskie gardła w organizacji.

Informacja ta często nie występuje bezpośrednio w dzienniku zdarzeń. Można ją uzyskać, przypisując użytkowników (atrybut „AssignedLoanOfficer”) do odpowiednich działów na podstawie danych kadrowych.

Atrybut ten uzupełnia informację o wyniku decyzji. W przypadku odrzuconego wniosku wskazuje przyczynę, np. „niewystarczające dochody”, „zbyt wysoki stosunek zadłużenia do dochodu” lub „negatywna historia kredytowa”.

Informacja ta jest bardzo przydatna przy analizie przyczyn odrzucania wniosków. Analiza najczęstszych powodów odmowy pozwala wykryć problemy na etapie wstępnej kwalifikacji, usprawnić komunikację z klientami lub dostosować kryteria udzielania kredytów. Pomaga też ograniczyć ponowną pracę i poprawić jakość wniosków trafiających do procesu.

Dostarcza kontekstu dla odrzuconych wniosków i umożliwia analizę przyczyn, która pomaga poprawić jakość wniosków oraz ograniczyć zbędną obsługę.

Często jest zapisywany w powiązanym polu notatek lub kodu przyczyny, połączonym z końcowym statusem decyzji w systemie Temenos.

Region klienta określa położenie geograficzne wnioskodawcy, np. Amerykę Północną, Europę lub konkretny stan. Pozwala analizować proces z podziałem na regiony.

Porównanie wyników między regionami może ujawnić różnice w sprawności procesu, odsetku zatwierdzonych wniosków lub popularności produktów. Wiedzę tę można wykorzystać przy planowaniu działań marketingowych, przydziale zasobów oraz identyfikowaniu dobrych praktyk i problemów charakterystycznych dla poszczególnych regionów.

Umożliwia porównanie wyników procesu w różnych regionach, wykrywanie regionalnych wąskich gardeł i analizę różnic między rynkami.

Informacja ta znajduje się w profilu klienta lub danych adresowych zapisanych w Customer Information File (CIF) albo w równoważnym zbiorze danych podstawowych klienta w systemie Temenos.

Atrybut ten dzieli wnioskodawców na grupy, takie jak „nowy klient”, „obecny klient” lub „firma”. Przebieg procesu może zależeć od typu wnioskodawcy. Na przykład wnioski obecnych klientów mogą być obsługiwane szybciej dzięki wcześniej zebranym danym.

Analiza procesu według typu wnioskodawcy pomaga zrozumieć, jak przebiega obsługa różnych grup klientów. Może wskazać możliwości uproszczenia procesu dla obecnych klientów lub zapewnienia większego wsparcia nowym. Podział ten jest istotny w analizie spójności wyników decyzji kredytowych.

Pozwala sprawdzić, czy proces przebiega inaczej w przypadku nowych i obecnych klientów, co pomaga dostosować i usprawnić obsługę klienta.

Informację tę zwykle ustala się, sprawdzając, czy w chwili składania wniosku w systemie Temenos istnieje profil klienta lub jego identyfikator.