Szablon danych do onboardingu klientów KYC

Ten atrybut zapisuje dokładną datę i godzinę rozpoczęcia konkretnego działania. Pozwala ustalić kolejność zdarzeń niezbędną do odtworzenia przebiegu procesu i jest potrzebny do wszystkich analiz opartych na czasie.

W process mining czas rozpoczęcia służy do obliczania czasu trwania działań, czasu oczekiwania między nimi oraz całkowitego czasu cyklu sprawy. Stanowi podstawę chronologiczną dziennika zdarzeń i jest niezbędny do analizy wydajności oraz wąskich gardeł.

Ten znacznik czasu pozwala uporządkować zdarzenia chronologicznie i obliczyć wszystkie miary oparte na czasie, takie jak czas cyklu i czas trwania.

Dane znajdują się w ścieżce audytowej, dzienniku zdarzeń lub tabelach historii workflow w Fenergo. Pole może mieć nazwę „Timestamp”, „StartDate” lub „CreationDate”.

Nazwa działania opisuje pojedynczy krok lub kamień milowy w procesie onboardingu klienta, na przykład „Wykonano wstępną weryfikację” lub „Zatwierdzono wniosek”. Sekwencja działań stanowi podstawę mapy procesu.

Analiza tego atrybutu pozwala zobrazować przepływ procesu, wskazać typowe i alternatywne ścieżki oraz zmierzyć częstotliwość poszczególnych kroków. Dzięki temu można ustalić, jakie działania są wykonywane i w jakiej kolejności.

Ten atrybut określa kroki procesu. Umożliwia utworzenie mapy procesu oraz analizę jego przebiegu i wariantów.

Te informacje znajdują się zazwyczaj w tabelach workflow lub dziennika audytowego Fenergo, powiązanych ze zmianami stanu sprawy lub zakończeniem zadań.

Wniosek klienta to główny identyfikator, który łączy wszystkie działania i zdarzenia związane z procesem KYC jednego klienta. Umożliwia śledzenie wniosku od złożenia do ostatecznego rozstrzygnięcia, niezależnie od tego, czy został zatwierdzony, odrzucony czy zamknięty.

W process mining ten atrybut jest podstawą do odtworzenia pełnego przebiegu każdego wniosku. Umożliwia analizę przepływów procesu, czasu cyklu, wariantów i wąskich gardeł dla poszczególnych wniosków, dzięki czemu można sprawdzić, jak obsługiwane są konkretne sprawy.

To podstawowy identyfikator sprawy, który łączy powiązane zdarzenia i umożliwia analizę procesu onboardingu klienta od początku do końca.

Zazwyczaj jest to klucz główny w podstawowej encji zarządzania sprawami lub cyklem życia klienta w Fenergo.

Ten atrybut zapisuje datę i godzinę ostatniego odświeżenia danych. Informuje, jak aktualne są analizowane dane, i pomaga ocenić, na ile bieżące są uzyskane wnioski.

W dashboardach i raportach ta informacja pokazuje użytkownikom aktualność danych. Pozwala ocenić, czy analiza odzwierciedla bieżące operacje, czy dane historyczne.

Informuje o aktualności danych, dzięki czemu użytkownicy wiedzą, jak bieżąca jest analiza procesu.

Ta wartość jest generowana i zapisywana w zbiorze danych podczas procesu wyodrębniania i ładowania danych (ETL).

Ten atrybut wskazuje system źródłowy danych o zdarzeniach. W tym procesie będzie to zawsze Fenergo, ale w zbiorach danych łączących informacje z różnych systemów pozwala rozróżnić ich źródła.

Służy głównie do filtrowania danych według systemu lub weryfikacji ich pochodzenia. Ułatwia interpretację danych w środowiskach, w których łączy się informacje z wielu systemów, aby uzyskać pełny obraz procesu.

Wskazuje pochodzenie danych, co ma znaczenie dla zarządzania danymi, ich walidacji i potwierdzenia, że analiza opiera się na właściwym źródle.

Zazwyczaj jest to stała wartość dodawana podczas wyodrębniania danych w celu oznaczenia źródła rekordów.

Ten atrybut zapisuje dokładną datę i godzinę zakończenia konkretnego działania. W połączeniu z czasem rozpoczęcia określa czas aktywnego wykonywania zadania.

W process mining czas zakończenia zestawia się z czasem rozpoczęcia, aby obliczyć czas realizacji każdego działania. Pozwala to ustalić, które kroki procesu zajmują najwięcej czasu, i analizować efektywność wykorzystania zasobów.

Umożliwia obliczenie czasu realizacji działań, co pomaga wskazać zadania trwające najdłużej i wąskie gardła wpływające na wydajność.

Dane znajdują się w ścieżce audytowej lub tabelach historii workflow w Fenergo. Pole może mieć nazwę „EndDate” lub „CompletionDate”. Czas można też wyznaczyć na podstawie czasu rozpoczęcia kolejnego zdarzenia.

Ten atrybut określa kontekst organizacyjny użytkownika, który wykonał działanie, na przykład „Zgodność”, „Operacje onboardingowe” lub „Sprzedaż”. Zazwyczaj dane pochodzą z profilu użytkownika.

Pozwala analizować przekazywanie spraw między działami i wskazywać wąskie gardła na styku różnych funkcji. Wspiera dashboard „Rozkład aktywności pracowników”, umożliwiając agregowanie pracy na poziomie zespołu lub działu.

Umożliwia analizę wyników procesu według działu, wskazując przekazania między działami, opóźnienia i rozkład obciążenia pracą.

Być może trzeba pobrać te dane z osobnej tabeli użytkowników lub danych kadrowych, łącząc je z identyfikatorem „InitiatingUser”. Fenergo może też przechowywać je w profilu użytkownika.

Ten atrybut wskazuje wynik wniosku po zakończeniu procesu lub jego bieżący status, jeśli proces nadal trwa. Typowe wartości to „Approved”, „Rejected” i „In Progress”.

Jest to ważny wymiar analizy wyników. Umożliwia filtrowanie i porównywanie przebiegów procesu według końcowego rezultatu. Jest potrzebny w dashboardzie „Poprawki i odrzucenia wniosków” oraz do obliczania KPI, takich jak odsetek odrzuconych wniosków.

Określa wynik sprawy, dzięki czemu można porównywać ścieżki wniosków zatwierdzonych i odrzuconych oraz analizować odsetek spraw zakończonych powodzeniem.

Zazwyczaj jest to końcowy status zapisany w encji sprawy w systemie zarządzania sprawami Fenergo.

Termin SLA to uzgodniona data zakończenia całego procesu onboardingu klienta. Stanowi punkt odniesienia do pomiaru rzeczywistych wyników.

Ten atrybut jest potrzebny w dashboardzie „Monitorowanie zgodności z SLA” oraz do obliczania KPI „Odsetek spraw zakończonych w terminie SLA”. Umożliwia wcześniejsze wykrywanie spraw zagrożonych przekroczeniem terminu SLA i pomaga ustalać priorytety pracy.

Określa docelową datę zakończenia sprawy, co pozwala monitorować zgodność z SLA i ustalać priorytety dla zaległych spraw.

Datę tę często oblicza się na podstawie daty złożenia wniosku i reguł biznesowych skonfigurowanych w module zarządzania SLA w Fenergo.

Ten atrybut wskazuje pracownika lub użytkownika systemu odpowiedzialnego za wykonanie danego zadania lub zdarzenia. Może to być unikalny identyfikator użytkownika, jego imię i nazwisko albo rola.

Analiza według użytkownika pomaga zrozumieć rozkład obciążenia pracą, indywidualne wyniki i potrzeby szkoleniowe. Jest przydatna w dashboardzie „Rozkład aktywności pracowników” oraz przy analizie działań wykonanych przez konkretne osoby lub zespoły.

Wskazuje, który użytkownik wykonał działanie, co pozwala analizować rozkład obciążenia pracą, wyniki zespołów i przydział zasobów.

Informacje te są zazwyczaj przechowywane w dziennikach audytowych lub tabelach historii zadań w Fenergo, razem ze szczegółami zdarzenia. Pole może mieć nazwę „UserID”, „UserName” lub „ModifiedBy”.

Wynik ryzyka to ilościowa miara potencjalnego ryzyka związanego z klientem. Oblicza się go na podstawie różnych czynników, takich jak jurysdykcja, branża i wyniki weryfikacji. Zazwyczaj wynik oblicza mechanizm reguł Fenergo.

Ten atrybut pozwala analizować zależność między poziomem ryzyka a przebiegiem procesu. Można na przykład sprawdzić, czy obsługa klientów wysokiego ryzyka trwa dłużej lub wymaga większego zaangażowania pracowników. Taką analizę można przeprowadzić w dashboardzie „Szczegółowa analiza ryzyka i weryfikacji zgodności”.

Określa poziom ryzyka klienta i pozwala analizować jego wpływ na czas trwania procesu, poprawki i wyniki.

To jeden z głównych wyników modułu oceny ryzyka klienta w Fenergo. Jest przechowywany w encji sprawy lub klienta.

Ten atrybut określa wynik SLA dla zakończonej sprawy. Przyjmuje wartość „true”, jeśli znacznik czasu ostatniego działania zamykającego sprawę przypada w dniu terminu „SlaTargetDate” lub wcześniej, a w przeciwnym razie „false”.

To pole obliczane upraszcza monitorowanie i raportowanie SLA. Umożliwia łatwe obliczenie łącznego KPI „Odsetek spraw zakończonych w terminie SLA” oraz filtrowanie spraw, aby analizować różnice między tymi, które spełniają wymagania, a tymi, które ich nie spełniają.

Bezpośrednio mierzy wyniki SLA, ułatwia obliczenie KPI dotyczącego odsetka spraw zakończonych w terminie i filtrowanie spraw niespełniających wymagań.

Wartość ustala się, porównując znacznik czasu ostatniego działania w sprawie, na przykład „Application Approved” lub „Application Rejected”, z terminem „SlaTargetDate”.

Ten atrybut rozróżnia zadania wykonywane automatycznie przez system, na przykład wstępną weryfikację i kontrole systemowe, od zadań wykonywanych ręcznie przez użytkownika. Zazwyczaj ustala się to na podstawie informacji, czy działanie wykonało konto systemowe lub serwisowe.

Analiza tej wartości pozwala określić poziom automatyzacji procesu. Pomaga zmierzyć wpływ automatyzacji na efektywność, koszty i czas oraz wskazać możliwości dalszej automatyzacji.

Rozróżnia działania wykonywane przez ludzi od działań systemowych, co jest potrzebne do analizy automatyzacji i kosztów zasobów.

Wartość tę zazwyczaj ustala się na podstawie pola „InitiatingUser”. Lista znanych identyfikatorów użytkowników systemowych służy do ustawienia tej flagi na true.

Ten atrybut wskazuje działania oznaczające cofnięcie się w procesie, na przykład powrót do „Weryfikacji dokumentów” po rozpoczęciu „Weryfikacji przez dział zgodności” lub wystąpienie działania „Poproszono o dodatkowe informacje”.

Wykrywanie poprawek pomaga zrozumieć źródła nieefektywności i utrudnień w procesie. Ta flaga umożliwia bezpośrednie obliczenie KPI „Odsetek spraw z pętlą poprawek” oraz wizualizację i pomiar wpływu zbędnych, powtarzających się kroków na przebieg procesu.

Wskazuje nieefektywne pętle poprawek, pomagając zmierzyć straty i znaleźć obszary do usprawnienia, aby zwiększyć odsetek spraw zakończonych prawidłowo za pierwszym razem.

Flagę ustala się za pomocą technik process mining, które analizują kolejność działań. Jeśli na przykład po „Działaniu A” następuje „Działanie B”, a następnie w tej samej sprawie ponownie pojawia się „Działanie A”, drugie wystąpienie „Działania A” oznacza poprawkę.

Identyfikator klienta to unikalny numer referencyjny encji klienta w systemie danych podstawowych. Numer wniosku identyfikuje sprawę w procesie, a identyfikator klienta łączy działania onboardingowe z konkretnym klientem.

Ten atrybut pozwala analizować historię onboardingu pojedynczego klienta, na przykład sprawdzić, czy przechodził ten proces wielokrotnie. Umożliwia też łączenie danych o procesie z innymi danymi klienta, aby uzyskać pełniejszy obraz działalności.

Łączy proces onboardingu z konkretnym klientem, umożliwiając analizę z perspektywy klienta i wzbogacanie danych.

Identyfikator jest przechowywany w rekordzie klienta lub podmiotu prawnego w Fenergo i powiązany ze sprawą onboardingową.

Ten atrybut wskazuje źródło wniosku, na przykład portal internetowy, placówkę lub opiekuna klienta. Źródło może wpływać na jakość danych i wymagania dotyczące obsługi.

Wymiar ten służy w dashboardzie „Efektywność według źródła i typu wniosku” do porównywania wyników różnych kanałów. Pomaga ustalić, które kanały są najefektywniejsze, a które mogą wymagać usprawnienia procesu.

Wskazuje źródło wniosków, umożliwiając analizę efektywności kanałów, kosztów i doświadczeń klientów.

Informacje te mogą być zbierane w początkowym formularzu wprowadzania danych w Fenergo lub przekazywane z systemu nadrzędnego.

Ten atrybut określa kraj powiązany z klientem. Często od niego zależą przepisy i czynniki ryzyka dotyczące procesu onboardingu.

Analiza procesu według kraju pozwala porównywać czas cyklu, poziom ryzyka i złożoność procesu w różnych jurysdykcjach. Pomaga zrozumieć wpływ różnic regionalnych na wyniki operacyjne i sprawdzić zgodność z lokalnymi przepisami.

Umożliwia podział procesu według lokalizacji geograficznej, co pomaga analizować wpływ regulacji i wyniki w poszczególnych regionach.

Informacje te należą do podstawowych danych klienta, zbieranych podczas składania wniosku i przechowywanych w encji klienta w Fenergo.

Ta miara zlicza wystąpienia działania „Poproszono o dodatkowe informacje” dla każdej sprawy. Wyższa wartość oznacza więcej wymiany informacji, co może wydłużyć proces i pogorszyć doświadczenia klienta.

Atrybut ten bezpośrednio wspiera KPI „Sprawy z prośbą o dodatkowe informacje”. Pomaga wskazać wnioski, w przypadku których próśb było zbyt wiele. Może to świadczyć o problemach z początkowym zbieraniem danych lub o złożonych wymaganiach dotyczących sprawy. Analiza tych informacji pomaga usprawnić zbieranie danych.

Pozwala zmierzyć utrudnienia dla klienta i opóźnienia procesu wynikające z niekompletnych informacji początkowych, co pomaga usprawnić etap zbierania danych.

To miara obliczana przez zliczenie zdarzeń „Poproszono o dodatkowe informacje” dla każdego identyfikatora „CustomerApplication”.

Opiekun sprawy to osoba lub grupa, której przypisano główną odpowiedzialność za sprawę onboardingową. Zazwyczaj odpowiada za jej terminowe i pomyślne zakończenie.

Ten atrybut pomaga analizować obciążenie pracą i wyniki na poziomie osób zarządzających sprawami. Można sprawdzić, czy sprawy przypisane do niektórych opiekunów trwają dłużej lub są częściej odrzucane. Może to wskazywać na potrzebę szkoleń lub nierównomierny przydział zasobów.

Wskazuje osobę lub zespół odpowiedzialny za sprawę i umożliwia analizę wyników osób zarządzających sprawami.

Zazwyczaj jest to osobne pole w głównej encji sprawy w Fenergo, które wskazuje przypisanie sprawy.

Jeśli końcowy status wniosku to „Rejected”, ten atrybut wskazuje konkretny powód. Przykłady: „Niepomyślny wynik kontroli w tle”, „Niekompletna dokumentacja” lub „Wysoki profil ryzyka”.

Atrybut ten pomaga ustalić przyczyny odrzucenia wniosków. Wspiera dashboard „Poprawki i odrzucenia wniosków”, grupując przyczyny niepowodzeń. Dzięki temu można wykryć powtarzające się problemy i wdrożyć działania naprawcze, które zwiększą odsetek spraw zakończonych pomyślnie za pierwszym razem.

Pokazuje, dlaczego wnioski są odrzucane, i umożliwia analizę przyczyn źródłowych, która pomaga ograniczyć liczbę odrzuceń.

Zazwyczaj znajduje się w polu kodu przyczyny lub notatek powiązanym z końcowym statusem odrzucenia w workflow sprawy w Fenergo.

Ten atrybut dzieli klientów na kategorie według ich formy prawnej lub relacji z instytucją finansową. Poszczególne typy klientów często przechodzą różne ścieżki onboardingu, które różnią się złożonością i wymaganym zakresem należytej staranności.

Analiza procesu według typu klienta pozwala porównać wyniki poszczególnych segmentów. Jest przydatna w dashboardzie „Efektywność według źródła i typu wniosku”, który służy do porównywania czasu cyklu i odsetka zatwierdzeń oraz wskazywania zmian usprawniających proces.

Umożliwia porównanie wyników procesu w różnych segmentach klientów, które często różnią się złożonością i wymaganiami SLA.

Informacje te są zazwyczaj przechowywane w encji klienta w Fenergo i powiązane ze sprawą dotyczącą wniosku.