Szablon danych do analizy zarządzania cyklem przychodów

Czas zdarzenia określa dokładną datę i godzinę zarejestrowania działania w systemie. Te informacje są niezbędne do analizy procesu pod kątem czasu.

W process mining znacznik czasu służy do chronologicznego uporządkowania zdarzeń i obliczania czasu między działaniami, co ma zasadnicze znaczenie dla analizy wyników. Pozwala obliczać takie wskaźniki jak czas cyklu, czas przetwarzania i czas oczekiwania. Ułatwia to wykrywanie wąskich gardeł i pomiar efektywności.

Ten znacznik czasu stanowi podstawę wszystkich analiz czasowych, w tym obliczania czasu cyklu, wykrywania wąskich gardeł i monitorowania wyników procesu względem SLA.

W R1 RCM pole to występuje zwykle pod nazwą „Creation Date”, „Timestamp” lub „Last Update Date” i jest powiązane z każdą transakcją albo zapisem zmiany statusu.

Ten atrybut opisuje pojedynczy krok lub etap procesu zarządzania cyklem przychodów dla danego zdarzenia rozliczeniowego. Działania pokazują, jakie prace wykonano, na przykład „Zarejestrowano opłaty”, „Wysłano roszczenie” lub „Zaksięgowano płatność”.

Analiza kolejności działań stanowi podstawę process mining. Pozwala odkryć rzeczywisty przebieg procesu, wskazać wąskie gardła, w których rozpoczęcie działań trwa zbyt długo, oraz wykryć pętle poprawek, czyli niepotrzebnie powtarzane czynności, na przykład gdy po odmowie roszczenia rozpoczyna się jego ponowna obsługa.

Atrybut określa kroki procesu, dzięki czemu można zwizualizować mapę procesu, obliczyć czas przejścia między etapami oraz wykryć odstępstwa i poprawki.

Informacje te pochodzą zwykle z dzienników zdarzeń, zapisów zmian statusu lub kodów transakcji w różnych modułach R1 RCM. Kody techniczne mogą wymagać przypisania do nazw zrozumiałych dla użytkowników biznesowych.

Identyfikator zdarzenia rozliczeniowego (Billing Event ID) oznacza konkretne świadczenie usługi lub dostarczenie produktu, za które naliczono opłatę. Łączy wszystkie powiązane działania: od wykonania usługi i zarejestrowania opłaty, przez wysłanie roszczenia i zaksięgowanie płatności, aż po zamknięcie konta.

W process mining analiza cyklu życia każdego zdarzenia rozliczeniowego pozwala zobaczyć cały cykl przychodów. Umożliwia prześledzenie pojedynczej opłaty, wykrycie typowych ścieżek, pomiar czasu między ważnymi etapami oraz zrozumienie przyczyn opóźnień i utraty przychodów.

Ten identyfikator pozwala połączyć wszystkie powiązane działania w jedną sprawę i przeprowadzić pełną, rzetelną analizę procesu rozliczania każdego zdarzenia podlegającego rozliczeniu.

To klucz główny łączący różne tabele dotyczące wizyt pacjentów, opłat, roszczeń i płatności. Informacje o konkretnym polu można znaleźć w dokumentacji R1 RCM. Często jest ono powiązane z identyfikatorem wizyty lub roszczenia.

Ten atrybut wskazuje, kiedy ostatnio zaktualizowano dane wykorzystywane w analizie process mining. Informuje o ich aktualności.

Jest to ważne w raportach i dashboardach, ponieważ pokazuje, jak aktualne są analizowane dane o procesie. Pozwala właściwie ocenić ich aktualność i podejmować decyzje ze świadomością, jakiego okresu dotyczą.

Informuje o aktualności danych, dzięki czemu analitycy i interesariusze wiedzą, jak świeże są wnioski dotyczące procesu.

Ten znacznik czasu jest generowany podczas procesu ekstrakcji, transformacji i ładowania danych (ETL) i zwykle dotyczy całego zbioru danych.

Ten atrybut wskazuje aplikację lub moduł źródłowy, w którym wygenerowano dane dotyczące danego zdarzenia. W złożonym środowisku ochrony zdrowia dane mogą pochodzić z systemu EMR, modułu rozliczeniowego, izby rozliczeniowej roszczeń lub platformy windykacyjnej.

Znajomość systemu źródłowego jest ważna przy weryfikacji danych i analizie różnic w przebiegu procesu, które mogą wynikać z użycia konkretnych systemów. Pomaga też wyjaśniać niespójności danych i zrozumieć środowisko technologiczne procesu.

Wskazuje źródło danych, co ma znaczenie dla zarządzania danymi, ich weryfikacji oraz zrozumienia, jak poszczególne systemy współdziałają w całym procesie.

Często jest to stała wartość dodawana podczas pobierania danych, która wskazuje system źródłowy, na przykład „R1 RCM”.

Ten atrybut wskazuje jednostkę organizacyjną, na przykład „Rejestrowanie opłat”, „Wysyłanie roszczeń” lub „Obsługa odmów”, która wykonała dany krok procesu. Pomaga zrozumieć, jak praca jest przekazywana między zespołami.

Ma to znaczenie przy analizie przepustowości działów i wykrywaniu wąskich gardeł na styku różnych funkcji. Filtrowanie mapy procesu według działu pozwala sprawdzić, gdzie przekazywanie pracy przebiega sprawnie, a gdzie pojawiają się opóźnienia. Ułatwia też planowanie zasobów i usprawnianie procesów w organizacji.

Umożliwia analizę wyników procesu według jednostek organizacyjnych i pomaga wykrywać wąskie gardła, ograniczenia zasobów oraz dobre praktyki w poszczególnych zespołach.

Informacje te można pobrać z profilu użytkownika w R1 RCM lub z pola „Department Code” w danych transakcyjnych.

Gdy płatnik odrzuca roszczenie, podaje kod przyczyny, na przykład CARC (Claim Adjustment Reason Code), który wyjaśnia decyzję. Kody są ustandaryzowane i wskazują między innymi, że usługa nie jest objęta ubezpieczeniem lub że roszczenie zostało złożone ponownie.

Ten atrybut ma duże znaczenie dla obsługi odmów. Analiza częstotliwości poszczególnych kodów pozwala wykrywać i usuwać źródła odmów, takie jak brak uprawnień pacjenta, błędy kodowania lub brak uzasadnienia medycznego. Wspiera to ograniczanie poprawek i przyspiesza przepływ środków.

Wskazuje konkretną przyczynę odmowy roszczenia. Umożliwia analizę źródeł problemu, ograniczenie kolejnych odmów i poprawek oraz zwiększenie odsetka płatności przy pierwszym rozpatrzeniu.

Informacje te są przekazywane przez płatnika w elektronicznym zestawieniu płatności (ERA lub pliku 835) i przechowywane w module zarządzania roszczeniami R1 RCM.

Ten atrybut określa łączną kwotę naliczoną za usługi w ramach danego zdarzenia rozliczeniowego. Pokazuje przychód oczekiwany z tytułu roszczenia.

Analiza kwoty faktury ma duże znaczenie w finansowym process mining. Pozwala ustalać priorytety dla roszczeń o wysokiej wartości, oceniać finansowe skutki opóźnień i odmów oraz dzielić proces według wartości. Analiza może na przykład wykazać, że roszczenia przekraczające określoną kwotę przebiegają inną, bardziej manualną ścieżką.

Pokazuje finansowy kontekst procesu, pozwala ocenić wpływ różnic w jego przebiegu na przychody i ustalać priorytety dla spraw o wysokiej wartości.

W R1 RCM pole to znajduje się w głównej tabeli roszczeń lub nagłówków faktur. Często nosi nazwę „TotalBilledAmount” lub podobną.

Ten atrybut wskazuje głównego płatnika roszczenia. Może to być komercyjny ubezpieczyciel, taki jak Aetna, publiczny płatnik, taki jak Medicare, albo sam pacjent w przypadku płatności z własnej kieszeni.

Analiza procesu według płatnika ma podstawowe znaczenie dla zarządzania cyklem przychodów. Może wykazać, że niektórzy płatnicy częściej odrzucają roszczenia, dłużej realizują płatności lub wymagają bardziej złożonej dokumentacji. Dzięki tym informacjom organizacja może dostosować procesy i zasoby do wymagań poszczególnych płatników.

Pozwala podzielić proces według płatnika i wykryć charakterystyczne dla niego opóźnienia, przyczyny odmów oraz sposób realizacji płatności. Ułatwia to usprawnianie procesu i ochronę przychodów.

W R1 RCM informacje te znajdują się w danych ubezpieczeniowych lub demograficznych pacjenta powiązanych z roszczeniem.

Ten atrybut wskazuje osobę odpowiedzialną za wykonanie konkretnego zadania w procesie. Może to być pracownik działu rozliczeń, który utworzył roszczenie, analityk ponownie obsługujący odmowę lub specjalista księgujący płatność.

Analiza według użytkownika pomaga ocenić rozkład obciążenia pracą, indywidualne wyniki i potrzeby szkoleniowe. Może wskazać osoby pracujące najsprawniej lub te, których działania częściej wiążą się z błędami. Ułatwia to lepsze zarządzanie i ukierunkowane ulepszanie procesów.

Umożliwia analizę wyników zespołów i poszczególnych osób oraz rozkładu obciążenia pracą. Pomaga też wskazać potrzeby szkoleniowe i odstępstwa od procesu związane z konkretnymi użytkownikami.

W dziennikach transakcji R1 RCM pole to występuje zwykle pod nazwą „UserID”, „Processor” lub „UpdatedBy”.

Ten atrybut wskazuje ostatni znany stan zdarzenia rozliczeniowego, na przykład „Wysłano”, „Opłacono”, „Odrzucono” lub „W windykacji”. Pokazuje, na jakim etapie procesu znajduje się faktura w danym momencie.

Status faktury jest ważny przy tworzeniu raportów wiekowania należności i monitorowaniu stanu należności. W process mining można go użyć do filtrowania spraw, które utknęły na danym etapie, lub porównywania wyników różnych wariantów procesu, na przykład ścieżek roszczeń opłaconych i odrzuconych.

Pokazuje bieżący stan każdej sprawy. Jest niezbędny do tworzenia raportów wiekowania należności i analizy wyników poszczególnych ścieżek procesu.

W R1 RCM jest to zwykle pole statusu w głównym rekordzie roszczenia lub konta.

Ten wskaźnik mierzy całkowity czas cyklu przychodów dla pojedynczego zdarzenia rozliczeniowego. Pokazuje, ile czasu zajmuje organizacji zamiana wykonanej usługi na środki pieniężne.

To ważny KPI obrazujący kondycję finansową. Analiza czasu trwania cyklu pomaga wskazać obszary, w których można przyspieszyć proces. Podział czasu na etapy, takie jak „czas do wystawienia rachunku” i „czas do otrzymania płatności”, pozwala określić, gdzie usprawnienia mogą najbardziej poprawić przepływ środków.

Ten KPI mierzy ogólną sprawność cyklu konwersji gotówki, który bezpośrednio wpływa na przepływy pieniężne organizacji.

Jest to wskaźnik obliczany jako różnica czasu między znacznikiem czasu działania „Wykonano usługę” a działaniem „Zaksięgowano płatność” dla danego zdarzenia rozliczeniowego.

Ten atrybut logiczny jest zwykle obliczany podczas analizy process mining. Przyjmuje wartość „true”, jeśli działanie powtarza wcześniejszy krok lub należy do sekwencji wskazującej na poprawianie błędu, na przykład gdy następuje po odmowie roszczenia.

Wykrywanie poprawek to jedna z ważnych możliwości process mining. Pozwala określić, ile czasu, pracy i zasobów pochłaniają zbędne czynności. Oznaczenie poprawek pomaga skupić działania usprawniające na zapobieganiu błędom, które je powodują, i zwiększać efektywność procesu.

Pomaga określić częstotliwość i skutki poprawek, na przykład po odmowie roszczenia. Umożliwia ukierunkowaną analizę, która pozwala ograniczyć nieefektywność i zbędną pracę.

To pole nie występuje w systemie źródłowym. Oblicza je narzędzie process mining na podstawie kolejności działań, na przykład wykrywając, że działanie „Wysłano roszczenie” wystąpiło więcej niż raz w tej samej sprawie.

Ten atrybut logiczny odróżnia zadania wykonywane przez oprogramowanie, na przykład bota RPA wysyłającego roszczenia, od zadań wykonywanych ręcznie przez pracownika.

Analiza tego atrybutu pozwala ocenić wpływ i skuteczność automatyzacji. Umożliwia porównanie szybkości, kosztów i liczby błędów w procesach zautomatyzowanych i ręcznych. Pomaga też wskazywać kolejne możliwości automatyzacji i mierzyć zwrot z inwestycji w istniejące boty.

Odróżnia działania wykonywane przez ludzi od działań systemowych. Jest to niezbędne do oceny wpływu automatyzacji na efektywność, koszty i jakość procesu.

Informacje można uzyskać z pola „AssignedUser”, jeśli określone identyfikatory użytkowników są zarezerwowane dla botów, na przykład „BOT_RPA01”. Niektóre systemy mają też osobne pole oznaczające transakcje zautomatyzowane.

Ten atrybut to unikalny identyfikator pacjenta w systemie ochrony zdrowia, często nazywany numerem dokumentacji medycznej (MRN).

Analiza nie dotyczy opieki nad poszczególnymi pacjentami, ale identyfikator pacjenta pozwala wykrywać powtarzające się problemy z rozliczeniami w kolejnych okresach. W połączeniu z innymi danymi o pacjencie może też służyć do analizy procesu według danych demograficznych lub historii pacjenta i ujawniać problemy systemowe dotyczące określonych grup.

Umożliwia analizę zdarzeń rozliczeniowych na poziomie pacjenta i pomaga wykrywać powtarzające się problemy lub wzorce w wielu wizytach.

Ten identyfikator jest podstawowym elementem danych demograficznych pacjenta i jest powiązany z każdą wizytą oraz roszczeniem w R1 RCM.

Kody usług, takie jak CPT (Current Procedural Terminology), to ustandaryzowane kody medyczne używane do zgłaszania płatnikom procedur i usług medycznych, chirurgicznych oraz diagnostycznych w celu uzyskania refundacji.

Analiza procesu według kodu usługi pomaga wykrywać problemy rozliczeniowe związane z konkretnymi rodzajami świadczeń. Może wskazać procedury najczęściej kończące się odmową, mające najdłuższy czas oczekiwania na płatność lub wymagające najwięcej poprawek. Ułatwia to ukierunkowane usprawnianie kodowania i rozliczeń.

Umożliwia analizę procesu według rodzaju udzielonego świadczenia. Pomaga wykrywać przyczyny odmów i opóźnień płatności związane z konkretnymi procedurami.

W R1 RCM informacje te znajdują się na poziomie pojedynczej pozycji opłaty lub roszczenia.

Ten atrybut określa wartość korekt finansowych wprowadzonych na koncie pacjenta po wystawieniu pierwotnego rachunku. Korekty mogą być dodatnie lub ujemne i obejmują między innymi uzgodnione obniżki, odpisy oraz korekty błędów.

Śledzenie kwot korekt ma duże znaczenie dla kontroli prawidłowości rozliczeń przychodów. Wysokie ujemne korekty mogą wskazywać na utratę przychodów spowodowaną na przykład błędnym rejestrowaniem opłat lub nieściągalnym długiem. Analiza tych danych pomaga ocenić finansowe skutki błędów rozliczeniowych i nieskutecznej windykacji.

Pozwala określić skalę utraty przychodów i korekt finansowych oraz wskazać skutki błędów rozliczeniowych, zobowiązań umownych i nieściągalnych należności.

W R1 RCM informacje te znajdują się w dziennikach transakcji dotyczących korekt kont lub księgowania płatności.

Ten atrybut wyjaśnia, dlaczego wprowadzono korektę finansową na koncie. Przyczyny są zwykle opisywane za pomocą ustandaryzowanych kodów lub kategorii.

Analiza przyczyn korekt pomaga ustalić źródła utraty przychodów. Częste odpisy niewielkich sald mogą na przykład wskazywać, że windykacja małych kwot jest nieefektywna, natomiast częste uzgodnione obniżki są zwykle przewidywalnym skutkiem negocjacji z płatnikami. Analiza ta wspiera dashboard „Audyt korekt rozliczeniowych i zgodności”.

Wyjaśnia przyczyny korekt przychodów i pomaga wykrywać źródła strat, takie jak problemy umowne, błędy rozliczeniowe lub nieskuteczna windykacja.

W R1 RCM jest to zwykle pole tekstowe lub kod w tym samym rekordzie transakcji co AdjustmentAmount.

Ten atrybut opisuje wynik działań podjętych w celu odzyskania należności z zaległego konta. Możliwe wyniki to między innymi „Opłacono w całości”, „Uzgodniono niższą kwotę”, „Przekazano do obsługi nieściągalnego długu” lub „Nie rozwiązano sprawy”.

Śledzenie wyników windykacji pozwala ocenić skuteczność tego procesu. Analiza działań prowadzących do poszczególnych wyników pomaga usprawniać strategie windykacyjne, zwiększać odzyskiwane kwoty i podejmować świadome decyzje o zakończeniu windykacji oraz odpisaniu salda. Wspiera to dashboard „Skuteczność działań windykacyjnych”.

Mierzy skuteczność windykacji, pokazując końcowy wynik obsługi zaległych kont. Pomaga usprawniać strategie odzyskiwania należności.

Jest to prawdopodobnie pole statusu na koncie pacjenta lub w dedykowanym module windykacyjnym R1 RCM.