Szablon danych procesu udzielania kredytów

Czas rozpoczęcia zdarzenia to dokładny znacznik czasu wskazujący początek czynności. Jest podstawowym elementem dziennika zdarzeń. Pozwala uporządkować zdarzenia chronologicznie i odtworzyć przebieg procesu dla każdej sprawy.

W analizie procesów czas rozpoczęcia służy do obliczania całkowitego czasu obsługi sprawy, przerw między czynnościami oraz czasu aktywnej pracy nad każdym krokiem, jeśli dostępny jest również czas zakończenia. To podstawowy atrybut czasowy, który pomaga zrozumieć przebieg procesu, wykrywać opóźnienia i oceniać wyniki względem uzgodnionych poziomów usług.

Ten znacznik czasu pozwala uporządkować zdarzenia, obliczyć czas realizacji procesu i wykryć przerwy między czynnościami.

Wymagane pole w dzienniku zdarzeń lub tabeli historii transakcji każdego systemu.

Identyfikator wniosku kredytowego to unikalny klucz przypisywany każdemu wnioskowi w chwili jego utworzenia. Pełni funkcję głównego identyfikatora sprawy i łączy wszystkie powiązane czynności, dokumenty oraz decyzje, od złożenia wniosku po wypłatę środków lub zamknięcie sprawy. Spójny identyfikator jest niezbędny do odtworzenia pełnego przebiegu każdego wniosku.

W process mining ten atrybut służy do grupowania powiązanych zdarzeń w jedną sprawę. Umożliwia analizę przebiegu procesu, czasu realizacji i różnic między wnioskami. Bez spójnego i unikalnego identyfikatora sprawy nie można prawidłowo zmapować procesu ani przeanalizować jego wyników.

To podstawowy klucz w process mining. Łączy powiązane zdarzenia w jedną sprawę, umożliwiając analizę całego procesu udzielania kredytu.

Zwykle znajduje się w nagłówku lub głównej tabeli transakcji dotyczących wniosków kredytowych.

Nazwa czynności opisuje konkretny etap lub kamień milowy w workflow udzielania kredytu, na przykład „Wniosek złożony”, „Zakończono sprawdzanie historii kredytowej” lub „Wygenerowano ofertę kredytową”. Każda czynność oznacza odrębny punkt procesu, który wymaga czasu i zasobów.

Analiza kolejności i częstotliwości tych czynności jest podstawą process mining. Pomaga odkryć rzeczywisty przebieg procesu, wskazać typowe ścieżki, wykryć wąskie gardła i zmierzyć czas trwania poszczególnych etapów. Jasne i spójne nazwy czynności są niezbędne do utworzenia czytelnej i dokładnej mapy procesu.

Określa etapy procesu, umożliwiając wizualizację i analizę jego przebiegu, wykrywanie wąskich gardeł oraz pomiar czasu trwania poszczególnych etapów.

Występuje w dziennikach zdarzeń lub tabelach transakcji, które rejestrują kolejne kroki procesu biznesowego.

Ten atrybut zapisuje czas ostatniego pobrania lub odświeżenia danych z systemu źródłowego. To pole metadanych, które ma znaczenie dla zarządzania danymi i kontroli ich jakości.

Informacja o ostatniej aktualizacji pozwala ocenić aktualność zbioru danych i upewnić się, że analiza opiera się na bieżących informacjach. Jest szczególnie przydatna przy monitorowaniu trwających procesów, ponieważ pokazuje, jak aktualny jest ich obraz. Znacznik czasu pomaga również diagnozować potoki danych i wykrywać problemy z harmonogramem ich pobierania.

Potwierdza aktualność danych, dzięki czemu analiza opiera się na bieżących informacjach i łatwiej zadbać o ich jakość.

Zazwyczaj generowany i zapisywany podczas procesu pobierania, przekształcania i ładowania danych (ETL).

Nazwa systemu źródłowego określa aplikację lub platformę, w której powstały dane o zdarzeniach, na przykład system obsługi wniosków kredytowych (LOS), CRM lub system zarządzania dokumentami. W nowoczesnych firmach jeden proces biznesowy, taki jak udzielanie kredytu, często obejmuje kilka połączonych systemów.

Wskazanie systemu źródłowego dla każdego zdarzenia ma zasadnicze znaczenie dla weryfikacji danych, rozwiązywania problemów i zrozumienia środowiska technologicznego procesu. Dzięki temu analitycy mogą prześledzić pochodzenie danych i ocenić, jak poszczególne systemy wpływają na przebieg procesu oraz ewentualne opóźnienia.

Pozwala prześledzić pochodzenie danych, co ma zasadnicze znaczenie dla ich weryfikacji i zrozumienia przebiegu procesów obejmujących wiele systemów IT.

Często dostępne jako standardowe pole w wyeksportowanych danych. Można je też dodać podczas przygotowywania danych.

Czas zakończenia zdarzenia wskazuje dokładny moment zakończenia czynności. Niektóre zdarzenia są kamieniami milowymi i mają tylko czas rozpoczęcia, ale wiele czynności trwa przez określony czas. Znacznik czasu zakończenia pozwala bezpośrednio obliczyć czas aktywnej pracy.

Analiza czasu aktywnej pracy pomaga ocenić wykorzystanie zasobów, wykryć nieefektywne działania w poszczególnych zadaniach i odróżnić pracę nad sprawą od czasu oczekiwania. Można na przykład ustalić, ile faktycznie trwała ocena zdolności kredytowej, niezależnie od czasu, przez jaki wniosek czekał w kolejce analityka.

Pozwala obliczyć czas aktywnej pracy nad czynnościami, a tym samym odróżnić pracę przynoszącą wartość od oczekiwania.

W systemach rejestrujących czas trwania czynności często występuje w dziennikach zdarzeń lub tabelach transakcji obok czasu rozpoczęcia.

Ten atrybut logiczny odróżnia czynności wykonywane automatycznie przez system, takie jak sprawdzenie historii kredytowej lub wstępna weryfikacja dokumentów, od czynności wykonywanych ręcznie przez użytkownika.

To rozróżnienie pomaga ocenić poziom automatyzacji procesu i jej wpływ na sprawność pracy. Analiza czynności automatycznych i ręcznych pozwala wskazać możliwości dalszej automatyzacji, oszacować oszczędność czasu dzięki istniejącym rozwiązaniom i ocenić obciążenie pracowników. Pokazuje też, jak ludzie i systemy współpracują na kolejnych etapach udzielania kredytu.

Pozwala odróżnić czynności wykonywane przez system od tych wykonywanych przez ludzi. Ułatwia analizę automatyzacji i obciążenia pracowników.

Może być polem w dzienniku zdarzeń lub wartością wywnioskowaną z nazwy czynności albo użytkownika przypisanego do zdarzenia, na przykład użytkownika „system”.

Kanał złożenia wniosku wskazuje pierwszy punkt kontaktu lub sposób przekazania wniosku przez wnioskodawcę. Przykłady to portal internetowy, aplikacja mobilna, oddział lub pośrednik zewnętrzny.

Obsługa wniosków i doświadczenia klientów mogą się znacznie różnić w zależności od kanału. Analiza procesu według kanału pomaga ocenić sprawność i skuteczność poszczególnych sposobów składania wniosków. Pokazuje, które kanały zapewniają krótszy czas obsługi, większe zadowolenie klientów lub lepszą jakość danych. Wyniki mogą pomóc w podejmowaniu decyzji o inwestycjach w technologię i operacje.

Pozwala porównać wyniki procesu i doświadczenia klientów w różnych kanałach składania wniosków, na przykład online, w oddziale lub przez aplikację mobilną.

Rejestrowany na początku procesu składania wniosku i zapisywany w głównej tabeli wniosków kredytowych.

Kwota kredytu to suma kapitału, o którą ubiega się wnioskodawca. Ten atrybut finansowy często wpływa na złożoność i ryzyko związane z wnioskiem.

Wyższa kwota może wymagać dokładniejszej oceny zdolności kredytowej, dodatkowych poziomów akceptacji lub innego sposobu naliczania opłat. Analiza procesu według kwoty kredytu pokazuje, jak jej wysokość wpływa na czas obsługi, odsetek zatwierdzonych wniosków i zakres kontroli. Kwota jest też ważną daną w analizach finansowych, na przykład przy obliczaniu łącznej wartości portfela wniosków lub kosztu każdego pożyczonego złotego.

Ten atrybut wpływa na złożoność procesu i poziom ryzyka. Pozwala sprawdzić, jak kwota kredytu przekłada się na czas realizacji i odsetek zatwierdzonych wniosków.

Podstawowe pole danych wniosku kredytowego, zwykle zapisywane w głównej tabeli informacji o kredycie.

Jeśli końcowy wynik wniosku kredytowego to „Odrzucony”, powód odrzucenia zawiera kod lub opis wyjaśniający decyzję. Typowe powody to niewystarczająca historia kredytowa, wysoki stosunek zadłużenia do dochodów lub niekompletny wniosek.

Ten atrybut pomaga ustalić przyczyny niepowodzeń wniosków. Analiza najczęstszych powodów odrzucenia pozwala wykryć problemy dotyczące grupy wnioskodawców, kryteriów oceny zdolności kredytowej lub samego procesu. Wnioski z analizy mogą pomóc w planowaniu działań marketingowych, rozwoju produktów i usprawnianiu procesu, aby ograniczyć liczbę odmów.

Dostarcza informacji potrzebnych do ustalenia przyczyn odrzucania wniosków i zaplanowania ukierunkowanych usprawnień procesu.

Zapisywany jako część zdarzenia kończącego proces decyzyjny, często powiązany z wynikiem „Odrzucony”.

Przypisany użytkownik to pracownik lub użytkownik systemu, który wykonał daną czynność albo za nią odpowiada. Może to być doradca kredytowy, pracownik obsługi wniosków, analityk lub agent zamykający transakcję.

Ten atrybut pozwala analizować wyniki pracy zespołów i poszczególnych osób, rozkład obciążenia oraz przydział zasobów. Śledząc czynności według użytkowników, można wskazać osoby osiągające dobre wyniki, określić potrzeby szkoleniowe i lepiej rozłożyć pracę. Można też sprawdzić, jak poszczególni użytkownicy i zespoły wpływają na wyniki procesu oraz czas jego realizacji.

Pozwala analizować rozkład obciążenia i wyniki zespołów oraz wykrywać wąskie gardła związane z zasobami.

Zazwyczaj dostępny w dziennikach transakcji lub zdarzeń rejestrujących działania użytkowników w systemie.

Rodzaj produktu kredytowego określa, o jaki produkt finansowy ubiega się wnioskodawca. Przykłady to kredyt hipoteczny o stałym oprocentowaniu, kredyt FHA, kredyt samochodowy lub odnawialna linia kredytowa.

Poszczególne produkty kredytowe często wiążą się z innym przebiegiem procesu, wymaganiami dotyczącymi zgodności i poziomem ryzyka. Analiza procesu według rodzaju produktu pozwala wykryć różnice i usprawnić workflow dla poszczególnych grup produktów. Taki podział ułatwia też wyjaśnienie różnic w czasie realizacji, odsetku zatwierdzonych wniosków i liczbie poprawek w całym portfelu kredytowym.

Pozwala podzielić proces na grupy, porównać wyniki i wykryć różnice w workflow dla poszczególnych rodzajów kredytów.

Standardowe pole formularza wniosku kredytowego, zapisywane w głównej tabeli danych wniosków.

Wynik decyzji określa końcowy status wniosku kredytowego po zakończeniu jego rozpatrywania. Typowe wyniki to „Zatwierdzony”, „Odrzucony”, „Wycofany przez wnioskodawcę” lub „Złożono kontrofertę”.

Ten atrybut jest niezbędny do analizy wyników procesu i ustalenia, które ścieżki prowadzą do pozytywnego, a które do negatywnego rozstrzygnięcia. Zestawienie przebiegu procesu z wynikiem decyzji pozwala wskazać dobre praktyki zwiększające odsetek zatwierdzonych wniosków oraz działania prowadzące do odmowy. Taka analiza pomaga usprawnić proces i poprawić wyniki biznesowe.

Jest niezbędny do analizy wyników. Pomaga ustalić, które działania i ścieżki procesu wiążą się z pozytywnym lub negatywnym rozpatrzeniem wniosku.

Zazwyczaj zapisywany w polu statusu wniosku kredytowego lub jako osobne zdarzenie decyzyjne w historii transakcji.

Docelowy czas oceny zdolności kredytowej według SLA określa, w jakim terminie należy zakończyć ten etap rozpatrywania wniosku. To wskaźnik KPI ustalony przez firmę, który pomaga zapewnić terminową obsługę.

Porównanie rzeczywistego czasu trwania etapu, obliczonego na podstawie znaczników czasu, z wartością docelową pozwala ocenić realizację SLA. Analiza pomaga wykryć wąskie gardła w ocenie zdolności kredytowej, sprawdzić wyniki zespołu i lepiej zarządzać oczekiwaniami klientów.

Stanowi punkt odniesienia przy ocenie realizacji uzgodnionych poziomów usług. Pomaga wykrywać opóźnienia i kontrolować cele operacyjne.

Zazwyczaj określany w konfiguracji reguł biznesowych lub dokumentacji SLA. Może być zapisany razem z danymi sprawy.

Lokalizacja geograficzna wskazuje miejsce związane z kredytem. Może to być stan, w którym znajduje się nieruchomość, oddział obsługujący wniosek lub region zamieszkania wnioskodawcy.

Ten atrybut pomaga analizować regionalne różnice w przebiegu procesu. W poszczególnych stanach mogą obowiązywać inne wymogi dotyczące zgodności, które wydłużają proces. Niektóre oddziały mogą też działać sprawniej niż inne. Podział geograficzny pozwala wykryć różnice w wynikach, zapotrzebowaniu na zasoby i trendach rynkowych wpływających na udzielanie kredytów.

Umożliwia analizę geograficzną i wykrywanie regionalnych różnic w wynikach procesu, wymogach dotyczących zgodności i rezultatach biznesowych.

Dostępna w danych wniosku, na przykład w adresie nieruchomości lub lokalizacji oddziału, w którym złożono wniosek.

Ocena punktowa zdolności kredytowej to liczbowa miara wiarygodności kredytowej wnioskodawcy, uzyskana z biura informacji kredytowej podczas rozpatrywania wniosku. Jest jednym z głównych czynników uwzględnianych przy ocenie ryzyka i podejmowaniu decyzji kredytowej.

Wyższa ocena zazwyczaj oznacza niższe ryzyko i może przełożyć się na korzystniejsze warunki kredytu lub szybszą decyzję. W process mining analiza wpływu oceny na przebieg procesu pozwala wykryć różnice w obsłudze wnioskodawców o różnym poziomie ryzyka. Na przykład wnioski z niższą oceną mogą wymagać dodatkowej weryfikacji ręcznej lub dokumentów, co wydłuża czas realizacji.

To ważny czynnik przy ocenie ryzyka, który może znacząco wpłynąć na przebieg procesu, wynik decyzji i całkowity czas realizacji.

Pobierana z zewnętrznego biura informacji kredytowej i zapisywana w danych profilu wnioskodawcy.

Ten atrybut wskazuje dział lub zespół funkcyjny, na przykład obsługę wniosków kredytowych, dział oceny zdolności kredytowej lub zespół finalizujący transakcję, który odpowiada za czynność lub prowadzi sprawę w danym momencie.

Śledzenie przekazywania spraw między działami pomaga zrozumieć workflow w organizacji i wykrywać opóźnienia na styku zespołów. Analiza procesu według działów pozwala porównać wyniki i obciążenie zespołów oraz usprawnić współpracę i przekazywanie spraw.

Pozwala analizować przekazywanie spraw i wyniki poszczególnych zespołów, a także wykrywać wąskie gardła i nieefektywne działania na styku działów.

Dostępny w systemach zarządzania workflow lub możliwy do ustalenia na podstawie użytkownika albo roli przypisanej do zadania.

Rodzaj wnioskodawcy określa jego relację z instytucją finansową, na przykład nowy klient lub obecny klient.

Ten podział ma znaczenie, ponieważ przebieg procesu może zależeć od tej informacji. W przypadku obecnych klientów proces może być krótszy dzięki wcześniej zebranym danym. Nowi klienci mogą wymagać dokładniejszej weryfikacji tożsamości i informacji. Analiza procesu według rodzaju wnioskodawcy pozwala zauważyć te różnice i dostosować obsługę do poszczególnych grup.

Pozwala porównywać przebieg procesu dla różnych grup klientów, które mogą być obsługiwane według innych workflow i mieć różne oczekiwania dotyczące poziomu usług.

Ustalany na podstawie danych CRM lub informacji podanych w formularzu wniosku.